Posted by “ഫോൺ… ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ആയി,” ഞാൻ വളരെ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“അത് നല്ല കാര്യമായി. ഇനി അതെങ്കിലും ഒന്ന് തലയിൽ നിന്ന് ഒഴിയുമല്ലോ. നീ പോയി കുളിച്ച് റെഡിയാക്. അച്ഛൻ വിളിച്ചിരുന്നു. ഖത്തറിലെ ആ ജോലിയുടെ കാര്യം സെബാസ്റ്റ്യൻ ചേട്ടൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. നീ അത് കളയരുത്.”
സെബാസ്റ്റ്യൻ അങ്കിളിന്റെ പേര് കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ശരീരം ഒന്ന് വെട്ടിവിറച്ചു. അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ഭാവമാറ്റവുമില്ല. രാത്രി നടന്നതൊന്നും ഓർമ്മയില്ലാത്തപോലെ, അല്ലെങ്കിൽ അതൊന്നും ഒരു വലിയ കാര്യമല്ലാത്തപോലെ അമ്മ അഭിനയിക്കുന്നു.
“അമ്മേ…” ഞാൻ വിളിച്ചു.
“എന്താ?”
“രാത്രി സെബാസ്റ്റ്യൻ അങ്കിൾ കളിച്ചപ്പോൾ നല്ലപോലെ സുഖിച്ചോ? അയാളുടെ പാലിന് നല്ല രുചിയായിരുന്നു?” എന്ന്.എനിക്ക് ചോദിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു
പക്ഷേ, ഞാൻ പറഞ്ഞത് മറ്റൊന്നാണ്. “കോഫി… കോഫി ഉണ്ടോ?”
അമ്മ ഒരു വലിയ നെടുവീർപ്പ് വിട്ടു. “കോഫി അടുക്കളയിലുണ്ട്. നീ പോയി എടുത്ത് കുടിക്ക്. എനിക്ക് കുറച്ച് പേപ്പർ നോക്കാനുണ്ട്.”
അമ്മ വീണ്ടും ബൈബിൾ കയ്യിലെടുത്തു. ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. എന്റെ മനസ്സ് ആ വീഡിയോയെക്കുറിച്ച് തന്നെ ചിന്തിക്കുകയായിരുന്നു. ഇത് അമ്മയോട് പറയണോ?
അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ചിരിച്ചില്ല. ഉള്ളിൽ ഒരു ചോദ്യം പൊട്ടിത്തെറിച്ചു: എത്ര കാലമായി ഇത് തുടങ്ങിയത്? സെബാസ്റ്റ്യൻ അങ്കിൾ ആദ്യം വീട്ടിലെത്തിയത് ഞാൻ ഓർത്തു. അച്ഛൻ ഗൾഫിലേക്ക് പോയി ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ അങ്കിൾ “സാധനങ്ങൾ” കൊണ്ടു വന്നിരുന്നു.