കുറച്ചു കൂടി സമയം കഴിഞ്ഞാൽ ഇന്നിവിടെ റൂം കിട്ടാൻ പ്രയാസമാകും, കാരണം നാളെ സെക്കൻ്റ് സാറ്റർഡേ ആണ് എന്നു പറഞ്ഞു.
ഇതൊക്കെ കേട്ട് അമ്മ എൻ്റെ മുഖത്തേയ്ക്കും, ഞാൻ അമ്മയുടെ മുഖത്തേയ്ക്കും നോക്കി.
ഇയാളെ വിശ്വസിക്കാമോ,
കണ്ടാൽ ഒരു അൻപത് വയസ് പ്രായം തോന്നുമെങ്കിലും ആള് കാണാനൊരു സുന്ദൻ ആണ് ,
എന്നാലും മുഖത്തൊരു കള്ള ലക്ഷണം ഉണ്ട്.
അയാൾ കേൾക്കാതെ അമ്മ എന്നോട് ചോദിച്ചു,
എന്താ ചെയ്യണമെടാ,
ഇയാൾക്കൊപ്പം പോകണോ ?
പോകാം റൂം ഇഷ്ടായില്ലങ്കിൽ നമുക്ക് ഇയാളെ വിട്ടിട്ട് വേറേ റൂം നോക്കാം അത്ര തന്നെ,
അയാളുടൻ ഒരു ഓട്ടോയും പിടിച്ച് ഞങ്ങളെ അതിൻ്റെ ബാക്കിലിരുത്തി അയാൾ ഡ്രൈവറുടെ അടുത്തു കൂടി ഇരുന്ന് യാത്ര തുടങ്ങി,
കുറച്ചു ദൂരം ചെന്ന് ഒരു ഇട റോഡിലോട്ട് കേറി ഒരു നൂറ് മീറ്റർ ചെന്നപ്പോൾ ഒരു വലിയ വീടിന് മുന്നിലെത്തി,
നമ്മളെ അവിടെ ഇറക്കി ഓട്ടോ തിരിച്ചു പോയി,
ഒട്ടോയിൽ കേറുമ്പോഴും ഇറങ്ങുമ്പോഴുമെല്ലാം അയാളുടെ നോട്ടം അമ്മയുടെ ദേഹത്തു തന്നെയായിരുന്നു,
അയാൾ ഞങ്ങളേയും കൊണ്ട് ആ വീടിനകത്തേയ്ക്ക് കയറി,
അപ്പോൾ അവിടെ ഒരു ചെറിയൊരു റിസപ്ഷൻ കൗണ്ടർ കണ്ടു,
അതിൽ ഒരാളിരിപ്പുണ്ട്,
നമ്മളെ കണ്ടതും അയാൾ എണിറ്റു പറഞ്ഞു മണി റൂം ഒന്നും ഒഴിവില്ലല്ലോ എന്ന്,
അപ്പോഴാണ് ഞങ്ങൾക്ക് മനസിലായത് ഇയാളുടെ പേര് മണി എന്നാണന്ന്,
അയ്യോ അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ലാ, ഞാൻ റൂം ഉണ്ടന്ന് പറഞ്ഞാ ഇവരെ കൂട്ടി കൊണ്ട് വന്നത്,