Posted by ”നന്ദനാ…”
അവൾ തലയുയർത്തി എന്നെ നോക്കി. ആ ചാരക്കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം കൗതുകം. “ഓ… അഖിൽ! എന്താ ഇവിടെ?”
”നീ എന്തിനാ എന്നോട് ഇങ്ങനെ പെരുമാറുന്നത്? ഇന്നലെ രാത്രി നമ്മൾ കണ്ടതല്ലേ?” എന്റെ ശബ്ദം അല്പം ഇടറി.
അവൾ പതുക്കെ ചിരിച്ചു. ആ ചിരി എന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് തുളഞ്ഞു കയറി. “നമ്മൾ കണ്ടോ? എവിടെ വെച്ച്? നിനക്ക് തോന്നുന്നതാകാം അഖിൽ. നീ വല്ലാതെ സ്വപ്നം കാണുന്നുണ്ടോ?”
അവൾ ചായ കുടിച്ച് എഴുന്നേറ്റു. എന്നിട്ട് എന്റെ മുഖത്തേക്ക് വല്ലാതെ അടുത്തു വന്നു. അവളുടെ ശ്വാസം എന്റെ മുഖത്ത് തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “പക്ഷേ നിന്റെ ഈ സ്വപ്നങ്ങൾ എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട്. നിനക്ക് എന്നെ പ്രണയിക്കണമെന്നുണ്ടോ?”
അവൾ അത് ചോദിച്ചപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് തകർന്നു വീണത് പോലെ തോന്നി. അതൊരു ചോദ്യമായിരുന്നില്ല, അതൊരു കെണിയായിരുന്നു. ഒരു സാധാരണ പെൺകുട്ടിയുടെ നിഷ്കളങ്കതയും ഒരു യക്ഷിയുടെ തന്ത്രവും ഒരേസമയം അവളുടെ മുഖത്ത് മിന്നിമറഞ്ഞു.
”എനിക്ക്… എനിക്ക് അറിയില്ല,” ഞാൻ പറഞ്ഞു.
”അറിഞ്ഞു തുടങ്ങും. മംഗലത്തെ തറവാട്ടിലെ രാജകുമാരന്മാർക്ക് പ്രണയം എപ്പോഴും ഒരു ശാപമാണ്. നീ ആ ശാപം ഏറ്റെടുക്കാൻ തയ്യാറാണോ?”
അവൾ വല്ലാത്തൊരു നോട്ടം എനിക്ക് നൽകി അവിടെ നിന്ന് നടന്നു നീങ്ങി.
അവൾ പോയിക്കഴിഞ്ഞിട്ടും അവളുടെ ആ ചന്ദനഗന്ധം അവിടെ ബാക്കിയായിരുന്നു.
എനിക്ക് എന്നോട് തന്നെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടമാകുന്നത് പോലെ തോന്നി. അർജുൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്, അവൾ വേറെ ടൈപ്പാണ്. പക്ഷേ അവളുടെ ആ ‘വേറെ ടൈപ്പ്’ ഭാവമാണ് എന്നെ അവളിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുപ്പിക്കുന്നത്.