ഞങ്ങൾ പരസ്പരം നോക്കി, ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ സ്നേഹത്തിന്റെ ഭാഷ സംസാരിച്ചു. ഞാൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരു മൃദുവായ ചുംബനം നൽകി.
“നിന്റെ ഈ ചിരി… ഇതാണ് എന്റെ ജീവന്റെ താളം,” ഞാൻ പറഞ്ഞു.സമീറ ചിരിച്ചു, അവളുടെ കവിളുകൾ ചുവന്നു. “നിന്റെ ഈ സംസാരം… എപ്പോഴും എന്നെ ഒരു കുട്ടിയാക്കുന്നു,” അവൾ കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു. പിന്നെ എന്നെ കെട്ടി പിടിച്ചു തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞിരുന്നു.
————————————————————-
കുഞ്ഞ് ഉറങ്ങി, സമീറ അവളെ കട്ടിലിൽ കിടത്തി. ഞാനും സമീറയും വീടിന്റെ ബാൽക്കണിയിൽ ഇരുന്നു, കടലിന്റെ തണുത്ത കാറ്റ് ഞങ്ങളെ തലോടി.
“നിന്റെ ജീവിതം… നിന്റെ ജോലി… അതിനെക്കുറിച്ച് നീ എന്താണ് ആലോചിക്കുന്നത്?” സമീറ ചോദിച്ചു.
ഞാൻ ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു. “ഞാൻ… ഞാൻ ഇക്കയുടെ ബിസിനസ്സിൽ നിന്ന് പുറത്തുകടക്കാൻ ആലോചിക്കുന്നു. അത് എളുപ്പമല്ല, സമീറ. പക്ഷേ, നിന്റെ കൂടെ ഒരു ജീവിതം ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”
സമീറ എന്റെ കൈകൾ പിടിച്ചു. “നിനക്ക് അതിനുള്ള ധൈര്യം ഉണ്ട്, അജു. ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ ഉണ്ട്.”
ഞങ്ങൾ പരസ്പരം നോക്കി, കണ്ണുകൾ സ്നേഹത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ മുഴുകി. ഞാൻ അവളെ തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു, അവളുടെ മുടിയിൽ മുഖം അമർത്തി. “നിന്റെ ഈ സ്നേഹം… ഇതാണ് എന്റെ ജീവന്റെ തുടിപ്പ്,” ഞാൻ മന്ത്രിച്ചു.
“അജു, എനിക്കറിയാം നിന്റെ സ്നേഹം. പക്ഷേ, സ്നേഹം എന്നത് ഒരു പക്ഷിയെ കൂട്ടിലടയ്ക്കലല്ല, അതിനെ പറക്കാൻ വിടലാണ്. നിന്റെ ഈ വലയിൽ നിന്ന് നീ പുറത്ത് വരണം. എന്റെ കൂടെ, മിയയുടെ കൂടെ, നമുക്കൊരു പുതിയ ജീവിതം തുടങ്ങാം.” അവൾ പ്രതീക്ഷയോടെ എന്നെ നോക്കി.