“”എന്റെ പൊന്നേഹ്…ഫോൺ വീട്ടിലാണ് ഞാൻ അതിനു താമസിച്ചില്ലല്ലോ പറഞ്ഞതിലും നേരുത്തെയല്ലേ….””
“”അല്ലങ്കിലും എവിടേലും പോകാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ ഈ ഉറഞ്ഞുതുള്ളല് ഉള്ളതാടാ മോനുസ്സേ…”” ഇന്ദു പറഞ്ഞു.
“”അതെനിക്കറിയില്ലേ ആന്റി… സാരിയൊക്കെ ചുറ്റി കാവിലെ ഭഗവതി നിൽക്കുംപോലെയല്ലേ നിൽപ്പ്.””
“”കളിയാക്കാതെ പോയെടാ…..””
“”മോളെ വഴക്കടിക്കാതെ കയറാൻ നോക്ക് നീ…””
“”മ്മ്മ്മ് … ഞങ്ങള് പോയിട്ടു വരാം അമ്മേ..”” മുഖം ബലൂൺപോലെ വീർപ്പിച്ചുകൊണ്ടു ആദി വണ്ടിയുടെ പിറകിൽ കയറി.
“”എടി രാവിലെ എന്തിനാ ചാടുന്നത് നീ.
നീ പറഞ്ഞതിലും മുന്നെയല്ലേ ഞാൻ വന്നത്.””
“”ആണോ ……… ??
എങ്കിൽ കാര്യമായി പോയി.
വിളിച്ചാൽ ഫോൺ എടുക്കണം അല്ലങ്കിൽ ദേശിക്കും ഞാൻ.””
“””ഹ്മ്മ്മ്മ് നിന്നെ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ലെടി…
പാവം അങ്കിൾ..””
“””എടാ പന്നി..
അച്ഛനെ പറഞ്ഞാലുണ്ടല്ലോ..””
“” ഓഹ് ഒരു അച്ഛൻമോള് വന്നേക്കുന്നു..””
രണ്ടുപേരും കൂടി കലപില സംസാരിച്ചു സംസാരിച്ചു വേഗം തന്നെ അമ്പലത്തിൽ എത്തി.
“”ആരുമില്ലല്ലോടി ഇവിടെ….?? ”
“” ഓഹ് നീ ആൾക്കാരെ കാണാനാണോ നീ വന്നത്. നീ ഷർട്ട് ഊരിയിട്ട് അകത്തുകയറ്..””
“”ഹ്മ്മ്മ് അതൊക്കെ എനിക്കറിയാം….””
പതിയെ അമ്പലത്തിനുള്ളിൽ കയറി രണ്ടുപേരും ഒരേമനസോടെ സന്തോഷത്തോടെ പ്രാർത്ഥിച്ചു പുറത്തേക്കിറങ്ങി വരുമ്പോഴാണ് മനു ശരിക്കും ആദിയെ നല്ലപോലെയൊന്നു കാണുന്നത്.
പണ്ട് സ്കൂളിലോക്കെ പഠിക്കുമ്പോൾ സാരിയൊക്കെ ചുറ്റി പരിപാടിക്ക് പങ്കെടുക്കുന്ന കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അതിനേക്കാളുമൊക്കെ നൂറിരട്ടി സന്തോഷം ആയിരുന്നു ഇപ്പോൾ കാണുമ്പോൾ….