Posted by
ഒരുപക്ഷേ ഞാൻ ഇന്നേവരെ ചെയ്തു കൊടുക്കാത്ത അത്രയും കാടത്തമുള്ള ഭോഗസുഖം അവളിന്ന് അയാളിലൂടെ ആസ്വദിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം…
ആ ചിന്തകൾ എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചതിലുപരി എന്റെ അഹങ്കാരത്തെ നിശബ്ദമായി ചവിട്ടിമെതിച്ചു…
അത് വെറും അസൂയയല്ലായിരുന്നു…
അത് എന്റെ തോൽവിയുടെ ബോധമായിരുന്നു!!
***************
അന്ന് രാത്രി മുഴുവൻ ഇരുട്ട് പടരുന്നതുവരെ നമ്മൾ തമ്മിൽ ഒരു വാക്കും മിണ്ടിയിരുന്നില്ല…
പറയാൻ ഒരുപാട് ഉണ്ടെന്ന പോലെ
ഷബീന പലവട്ടം എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി,, ഓരോ നോട്ടത്തിലും ഒരു തുടക്കവാചകത്തിന്റെ നിഴൽ ഉണ്ടായിരുന്നു!
പക്ഷേ അവൾക്ക് ഞാൻ അവസരം നൽകിയില്ല,, കാരണം വാദിക്കാനുള്ള ഊർജ്ജം എനിക്കില്ലായിരുന്നു…
അവൾ പറയുന്ന ന്യായങ്ങളോ
സാഹചര്യങ്ങളുടെ പേരിൽ ചുമത്തുന്ന വിശദീകരണങ്ങളോ കേട്ടുനിൽക്കാൻ
എന്റെ മനസ്സിന് അപ്പോൾ അത്ര ബാല്യം ഇല്ലായിരുന്നു!
എന്നിരുന്നാലും നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് തന്നെ അത്താഴം കഴിച്ചു… അവിടെ നിന്നിരുന്ന ദൃശ്യങ്ങൾ പതിവ് ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു നാടകമായിരുന്നു..
പരസ്പരം നോക്കിയില്ല,,സംസാരിച്ചില്ല.
അത് മാത്രം വ്യത്യാസം…
അവൾ വിളമ്പി,, ഞാൻ കഴിച്ചു…
കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ എന്റെ എച്ചിൽ വാരിയെടുത്തു… പാത്രങ്ങൾ കഴുകി സാധാരണപോലെ തന്നെ അടുക്കി വെച്ചു.. എല്ലാം പതിവുപോലെ..
പക്ഷേ മൗനം മാത്രം അസാധാരണമായി മേശക്കിടയിൽ കട്ടയായി കിടന്നു…
അന്നത്തെ ഭക്ഷണത്തിന്
എനിക്ക് ഒരു രുചിയും തോന്നിയില്ല…