Posted by
പക്ഷെ രണ്ടുപേരുടെയും ഹൃദയത്തിനുള്ളിൽ ഒരേ വികാരമാണ് ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നത്…
അതു വേദനയല്ല…കോപവുമല്ല…
വഞ്ചന പോലും അല്ല… കുറ്റബോധം!!
ഭാരം പോലെ നെഞ്ചിൽ കിടക്കുന്ന
കുറ്റബോധം!!
അവളുടെ ഇപ്പോഴത്തെ മാനസികാവസ്ഥ കണ്ടപ്പോൾ
ഇനിയും ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നത്
ക്രൂരമാണെന്ന് എനിക്ക് വ്യക്തമായിരുന്നു….
അവളുടെ ശബ്ദം,
അവളുടെ ശ്വാസം,
അവളുടെ കണ്ണുകൾ
എല്ലാം പറഞ്ഞിരുന്നു,, ഇനി മതി എന്ന്!
പക്ഷേ എനിക്ക് മൗനം പാലിക്കാൻ
സാധിച്ചില്ല… എനിക്ക് ചോദിക്കാനുള്ളതൊക്കെ ചോദിച്ചേ തീരൂ… ഉത്തരങ്ങൾ കിട്ടിയേ മതിയാകു.. അതിനുമാത്രം വേദനകൾ ഞാൻ സഹിച്ചിരുന്നു!!
“ഹ്മ്മ്… അങ്ങനെ ഇനി ഒരിക്കലും തമ്മിൽ കാണില്ല, സംസാരിക്കില്ല
എന്നൊരു ഉടമ്പടിയിൽ നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും പിരിഞ്ഞു… പിന്നെ ആ കരാർ ആദ്യമായി ലംഘിച്ചത് ആരായിരുന്നു…?”
ആ ചോദ്യം ചോദിക്കുമ്പോൾ തന്നെ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഉത്തരം തയ്യാറായിരുന്നു…
അത് തീർച്ചയായും ഡോക്ടർ തന്നെയായിരിക്കുമെന്ന ഒരു ഉറച്ച വിശ്വാസം….
കാരണം ഷബീന വാക്കിന് വിലയുള്ളവളാണെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു…
പക്ഷേ…
ഷബീനയുടെ പ്രതികരണം എന്റെ എല്ലാ
വിശ്വാസങ്ങളെയും ഒരേ നിമിഷം
തകർത്തുകളഞ്ഞു….
അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല,, വാക്കുകൾ
വന്നില്ല,, പകരം അവളുടെ തല പതിയെ
കുനിഞ്ഞു…
ആ കുനിവ് ഒരു നിഷേധമല്ലായിരുന്നു…
ഒരു സമ്മതവുമല്ലായിരുന്നു…
എന്നാൽ എനിക്ക് കാര്യങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാൻ അത്രയും മതിയായിരുന്നു..