Posted by ആ വാക്കുകളിൽ ഒരല്പം പോലും പരിഭ്രമമോ വെപ്രാളമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, ഒരു വലിയ യുദ്ധം ജയിച്ചവളുടെ അല്ലെങ്കിൽ ആഗ്രഹിച്ചതെല്ലാം നേടിയെടുത്തവളുടെ ആത്മവിശ്വാസവും ശാന്തതയും ആ ശബ്ദത്തിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. തൊട്ടുമുൻപ് ആ മുറിയിൽ നടന്ന വന്യതയുടെ ഒരു അടയാളം പോലും പുറത്തറിയാത്ത വിധം സ്വാഭാവികമായിരുന്നു അവളുടെ മറുപടി…
വാതിൽ തുറക്കാൻ പോകുന്ന ആ നിമിഷത്തിനായി ഞാൻ കാത്തുനിന്നു. എന്റെ ഭാര്യയെ ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഏത് അവസ്ഥയിലായിരിക്കും കാണുക? അവളുടെ മുഖത്തെ ഭാവങ്ങൾ എന്തായിരിക്കും? ഡോക്ടർ എന്നെ എങ്ങനെ അഭിമുഖീകരിക്കും?
വാതിൽ സാവധാനം തുറക്കപ്പെട്ടു. വെളിച്ചം പുറത്തേക്ക് ഒഴുകിയപ്പോൾ എന്റെ മുന്നിൽ ഷബീന നിന്നു…
ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകളെല്ലാം അവൾ ധൃതിയിൽ ഇട്ടതുപോലെ തോന്നിച്ചു; ചിലത് തെറ്റായ സുഷിരങ്ങളിലായിരുന്നു കുടുങ്ങിക്കിടന്നത്…
അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ മുടിയിഴകൾ അവളുടെ നെറ്റിയിലും കഴുത്തിലും വിയർപ്പിൽ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടക്കുന്നു… പത്തു മിനിറ്റ് മുൻപ് ആ മുറിക്കുള്ളിൽ നടന്ന വന്യമായ ആ പോരാട്ടത്തിന്റെ ചൂട് അവളുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോഴും തങ്ങിനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു…
മുഖം വല്ലാതെ ചുവന്ന് തുടുത്തിരുന്നു,, കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം മയക്കവും തളർച്ചയും കലർന്ന ഭാവം…
കൺമഷി അലങ്കോലമായിരുന്നു,, ലിപ്സ്റ്റിക് ചുണ്ടുകൾക്ക് വെളിയിലേക്ക് പടർന്നിരുന്നു…
കണ്ടാൽ തന്നെ നല്ലൊരു കളി കിട്ടിയ നിറവ് അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു…