Posted by ഇനിയെങ്കിലും ഈ വിസ്താരം നിർത്തിക്കൂടെ? എന്ന് അവൾ ചോദിക്കുന്നതുപോലെ…
എങ്കിലും ഞാൻ പതറിയില്ല…
അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു… ഉത്തരത്തിനായി മാത്രം…
അവസാനം,,, ഷബീന പതിയെ…
പക്ഷേ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു…
“എല്ലാം.”!!
അവൾ ഒറ്റവാക്കിൽ പറഞ്ഞ ആ ഭീകരമായ മറുപടി എന്റെ ഉള്ളിലൂടെ ഇടിച്ചിറങ്ങിയപ്പോൾ,,, ഞാൻ പതിയെ തല ഇളക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്തത്… അല്ലാതെ അതേ കുറിച്ച് കൂടുതൽ ചോദിക്കാനോ പറയാനോ ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല!
“ചാറ്റ് മാത്രമല്ല… നിങ്ങൾ തമ്മിൽ ഫോണിലും സംസാരിക്കാറുണ്ടല്ലേ?”
അതിനും അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
നിശ്ശബ്ദമായി, അതെ എന്ന് തല ഇളക്കി…
“എപ്പോഴൊക്കെ…?” എന്റെ അടുത്ത ചോദ്യം ഒരു ശരം പോലെ അവളുടെ നേരെ ചെന്നു…
ഷബീന കുറ്റബോധം കലർന്ന
വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു…
“നിങ്ങൾ… നിങ്ങൾ ജോലിയിൽ ഉള്ളപ്പോൾ… പിന്നെ… പിന്നെ… പിന്നെ…”
ആ ‘പിന്നെ’ വീണ്ടും വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ
അവൾക്ക് മറുപടി കണ്ടെത്താൻ കഴിയാതെ വാക്കുകൾ അവളുടെ തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി…
“ഞാൻ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ…?”
അവൾക്ക് വേണ്ടി ഞാനാണ് ആ വാക്കുകൾ പൂർണ്ണമാക്കിയത്…
എന്റെ മറുപടി ശരിയാണെന്ന് പറയുന്ന പോലെ ഷബീന വീണ്ടും തല ഇളക്കി…
അടുത്ത ചോദ്യം ചോദിക്കേണ്ടതില്ലെന്ന് എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു…
അങ്ങനെ ഒന്നും നടന്നിട്ടുണ്ടാവില്ലെന്ന്
നൂറിൽ നൂറ്റിപ്പത്ത് ശതമാനം ഉറപ്പുമുണ്ടായിരുന്നു…
എങ്കിലും… എന്റെ സ്വന്തം സമാധാനത്തിനായി ഞാൻ അത് ചോദിച്ചു…