അവൾ എന്നെ തിരിഞ്ഞനോക്കി എന്നിട്ട് കുറഞ്ഞു എന്നെ തലയാട്ടി. ഞാൻ തൊട്ടുനോക്കിയപ്പോൾ പനിയൊന്നുമില്ല.
ഗായത്രി :- സന്ദീപേ..
ഞാൻ :-. മ്..?
ഗായത്രി :- താങ്ക് യൂ..
അവളുടെ കണ്ണൊക്കെ നിറഞ്ഞു. “ഇത് എന്ത പറി? ” എന്നെ രീതിക്ക് ഞാൻ അവളെ നോക്കി..
ഞാൻ :- എന്താ പറ്റിയെ.. എന്തിനാ കരയുന്നെ..??
ഗായത്രി :- ഒന്നുമില്ല..
അവൾ കണ്ണുതുടച്ചിട്ട് എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
ഗായത്രി :- കഴിക്കാൻ എടുക്കട്ടെ??
ഞാൻ :- മ്..
11:30>>>>
ഗായത്രിയുടെ റൂമിലേക്ക് ചെന്ന് തട്ടി. അവൾ റൂം തുറന്ന്.
ഞാൻ :- എനിക്ക് ഒന്ന് സംസാരിക്കണം.. പുറത്തേക്ക് വരുവോ?
അവൾ ഇറങ്ങി വന്നു. സോഫയിൽ ഇരുന്നു ഞാൻ അവളുടെ എതിരെ ഇരുന്നു. അവൾ എന്നെ നോക്കുന്നുണ്ട്.
ഞാൻ :- എടി.. Iam really സോറി. എനിക്ക് പെട്ടന്ന് എന്തൊക്കയോ… അറിയാതെ.. ദേഷ്യപെട്ടു…. Im so sorry..
ഗായത്രി :- സാരമില്ല.. പെട്ടന്ന് നിന്നെ അങ്ങനെ കണ്ടപ്പോ വല്ലാതെ ആയിപ്പോയി ഞാൻ.. എന്തിനാ അത്രെയും ദേഷ്യം.. ഞാൻ എന്തേലും തെറ്റ് ചെയ്തോ..?
ഞാൻ :-.യോ.. നീ ഒന്നും ചെയ്തില്ല.. എന്റായതെറ്റ്.. നിന്നെ ഇവിടെ നിർത്തുന്നതിനുള്ള കൂലിയായിട്ടാണ് നീ എന്റെ കാര്യമൊക്കെ നോക്കുന്നത് എന്നാ എന്റെ ചിന്ത.. അതാ ഞാൻ പിന്നെ പെട്ടന്ന് പൊട്ടി തെറിച്ചത്…
ഗായത്രി പെട്ടന്ന് ഞെട്ടി അത്ഭുതടോടെ നോക്കി. പിന്നെ അവളുടെ കണ്ണൊക്കെ നിറഞ്ഞു. കരച്ചിലായി… ഇപ്പോൾ പനി കുറഞ്ഞതേ ഉള്ളു.. ഇവൾ കരഞ്ഞു അടുത്ത അസുഖം വരുത്തിവയ്ക്കും…
ഞാൻ :- എടി.. കരയാതെ.. ഗായത്രി..