വൈഷ്ണവ് സോഫയിലേക്ക് ഇരുന്നു. അഞ്ച് മിനിറ്റിനുള്ളില് ചിന്നു റൂമില് നിന്നിറങ്ങി വന്നു…
കണ്ണേട്ടന് നേരത്തെ എത്തിയോ…
ചിന്നു ഹാളിലേക്ക് കയറി വരുന്ന വഴിയേ ചോദിച്ചു. ഒരു പിങ്ക് കളര് ചുരിദാറാണ് വേഷം. അധികം തടിയില്ലതതിനാല് അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ നിറവുമായി നന്നായി പേരുന്നുണ്ടായിരുന്നു ആ ചുരിദാര്. കണ്ണെഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ലിപ്സ്റ്റിക്കില്ല.. എന്നാലും ചുണ്ട് ചുവന്നിരിക്കുന്നുണ്ട്. അത് കണ്ടാല് പഴുത്ത ഞാവല്പഴം പോലെ തോന്നും. ഐശ്വരമുള്ള മുഖത്തിന് പുഞ്ചിരി ശോഭ കുട്ടുന്നു.
ഇത്തിരി നേരത്തെ എത്തി… താനെന്താ ലേറ്റ്…
അത് ശരി…. ഇന്നലെ രാത്രി വരെ ഫോണില് സംസാരിച്ച് എന്റെ ഉറക്കം കെടുത്തിയില്ലേ…. അത് കൊണ്ട് രാവിലെ എണിക്കാന് വൈകി. രണ്ടു അരയ്ക്കും കൈ കൊടുത്ത് അവള് പറഞ്ഞു.
ഇങ്ങനെയൊരു ഉറക്കപ്രാന്തി… കണ്ണന് മനസില് വിചാരിച്ചു.
താന് പോയി കഴിച്ച് വേഗം വാ… നമ്മുക്ക് പോണ്ടേ… കണ്ണന് ചോദിച്ചു.
ഹാ… കണ്ണേട്ടന് കഴിച്ചോ…
ആ… ഞാന് കഴിച്ചു. നീ പോയി കഴിക്ക്…
എന്നാ കണ്ണേട്ടന് അങ്ങോട്ട് വാ… ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്കിരിക്കണ്ട….
അത് വേണോ… കണ്ണന് സംശയഭാവത്തില് ചോദിച്ചു.
വാന്നേ…. ചിന്നു അവന്റെ കൈ പിടിച്ച് വലിച്ച് ഡൈനിംങ് ടേബിളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ ഒരു ചെയറില് പിടിച്ചിരുത്തി.
അവള് അതിനപ്പുറത്തുള്ള ഒരു ചെയറില് ഇരുന്ന് അവള് മുന്നിലുള്ള പ്ലേറ്റ് നിവര്ത്തി വെച്ചു. പിന്നെ അടുത്തിരുന്ന പാത്രം തുറന്നു. അവി പറക്കുന്ന പൂ പോലുള്ള ഇഡ്ലി. കുടെ സാമ്പറും ചട്ട്ണിയും… അവള് നാല് ഇഡ്ലി എടുത്ത് പ്ലേറ്റിലിട്ടു. കുടെ സാമ്പറും ചട്ട്ണിയും ആവശ്യത്തിന് എടുത്തു.
അപ്പോഴെക്കും ലക്ഷ്മി രണ്ടു ഗ്ലാസ് ചായയുമായി എത്തി. ഒന്ന് ചിന്നുവിനും ഒന്ന് കണ്ണനും…
കണ്ണന് ചിന്നുവിന്റെ ഇഡ്ലിയോടുള്ള സ്നേഹം നോക്കി നിന്നു. ആദ്യം പയ്യെ തുടങ്ങിയ അവളുടെ സ്നേഹം അവസാനമായപ്പോള് ടി.ജി രവിയുടെ മുന്നില്പെട്ട പെണ്കുട്ടിയെ കണ്ട പോലെയായി. അത് കണ്ട് ഒരു നിമിഷം കണ്ണന് പോലും അന്തം വിട്ടു. അത് കണ്ടവണം അവള് പുരികം പൊക്കി എന്താ എന്ന ഭാവത്തില് അവനെ നോക്കി. കണ്ണന് കൈ കയ്യും കുപ്പി അവളുടെ മുന്നില് തല കുനിഞ്ഞു കാണിച്ചു.
അവന്റെ റിയാക്ഷന് കണ്ടാവണം അവള്ക്ക് ചിരി പൊട്ടി. അവള് കഷ്ടപ്പെട്ട് വന്ന ചിരി അടക്കി. അപ്പോഴെക്കും പ്ലേറ്റിലെ ഇഡ്ലി തീര്ന്നു. അവള് ഒരു എമ്പക്കത്തോടെ എണിറ്റു കൈ കഴുകാന് പോയി.
പിന്നെ അധിക നേരം അവിടെ നില്ക്കാന് തോന്നിയില്ല. ലക്ഷ്മിയമ്മയോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് രണ്ടും കാറിനടുത്തേക്ക് നിങ്ങി. രണ്ടുപേരും കാറില് കയറി.