ഒരു പ്രേതത്തെ കണ്ടതുപോലെ എന്റെ പിന്നിലേക്കുതന്നെ നോക്കി സ്റ്റക്കായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു മനീഷ്..
““ഇവനിതെങ്ങോട്ട നോക്കുന്നെ”” എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാനൊന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കിയതും…
എന്റെ പിന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആളേകണ്ട് എന്റെ രണ്ട് കണ്ണും പുറത്തേക്ക് തള്ളിപ്പോയതോടൊപ്പം ഒരു സ്റ്റെപ്പുഞാൻ പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്നുപോയി.. 😳
രണ്ട് കയ്യും മാറിൽ പിണഞ്ഞ് എന്റെ തൊട്ടുപിന്നിൽ എന്നേത്തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന മിത്രേയാണ് ഞാൻ കണ്ടത്—- ഞാനും, മനീഷും, റഫീക്കും ഒരക്ഷരംപോലും മിണ്ടാൻ കഴിയാതെ അവളുടെ മുഖത്തേക്കുതന്നെ നോക്കി അവിടെതന്നെ തറച്ച് നിന്നുപോയി..
8 വർഷം മുൻപ് മിത്രയ്ക്ക് ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിയാത്ത ആ ദിവസം സമ്മാനിച്ച അഞ്ചുപേരിൽ മൂന്നുപേരുടെ മുന്നിലാണ് മിത്രയിപ്പോൾ നിൽക്കുന്നത്▪️ ഏത് നിമിഷവും അവളിൽനിന്നും ഒരു പൊട്ടിത്തെറി ഉണ്ടായേക്കാം, കയ്യുംകേട്ടി നിന്നുകൊണ്ട് അവൾ തരുന്ന എന്ത് ശിക്ഷയും ഏറ്റുവാങ്ങാൻ ഞാനും എന്റെ കൂട്ടുകാരും ബാധ്യസ്ഥരുമാണ്— എന്തുതന്നെ ആയാലും അത് നേരിടാൻതന്നെ തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ച മനസ്സോടെ, ധൈര്യത്തോടെ ഞാൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്കുനോക്കി നിന്നു…
എന്നാൽ ഒരുപൊടിക്കുപോലും അനങ്ങാതെ അതേ നിൽപ്പുതന്നെ തുടർന്ന മിത്ര എന്നിൽനിന്നും നോട്ടം മാറ്റി റഫീക്കിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി—- അവളുടെ ആ നോട്ടം ചെന്നതും അവൻപോലുമറിയാതെ അവൻ ബൈക്കിൽ നിന്നും പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് നിന്നുപോയി…
സേഷം……
അവൾ റഫീക്കിൽനിന്നും നോട്ടംമാറ്റി മനീഷിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി—- മനീഷിപ്പോൾ അവളുടെ മുന്നിൽനിന്ന് സല്യൂട്ടടിക്കും എന്ന അവസ്ഥയിലാണ് നിൽക്കുന്നത്,, അവന്റെ കൈകാലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.