ഇനിയെന്തൊയാണ് സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നത്??? എന്ന ഭയത്തോടെയുള്ള ചിന്ത എല്ലാവരിലും ഒരുപോലെ ഉണർന്നുവന്ന ആ സമയം…
ബോധമില്ലാതെ നിലത്ത് കിടക്കുന്നവന്റെ മുകളിലൂടെ ഒരു കാലെടുത്ത് മറുസൈഡിലേക്ക് വച്ചഞാൻ ആദിയുടെ മുഖത്തുനിന്നിം നോട്ടം മാറ്റാതെതന്നെ പതിയെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു—-
ഞാൻ തന്റെ നേരെയാണ് വരുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ആദിയുടെ കണ്ണുകൾ ഭയത്താൽ കൂടുതൽ വിടർന്നു— അതേസമയം സ്വൽപ്പം മുൻപ് എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യരുത് എന്നുപറഞ്ഞ് ആദിയെ പിടിച്ച് നിർത്താൻ ശ്രെമിച്ച അവന്റെ അമ്മ ഇപ്പഴും അവനെ വട്ടംചുറ്റി പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്, അത് അവനെന്നെ ഒന്നും ചെയ്യാതിരിക്കാനല്ല ഞാനവനെ ഒന്നും ചെയ്യാതിരിക്കാനാണ് ഇപ്പോൾ അവന്റെ അമ്മ അവനെ വട്ടംചുറ്റി പിടിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഞാൻ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു…. അവൻ എന്റെ മുഖത്തേക്കുതന്നെ ഒരു ഭയത്തോടെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു..
ആന്റി: ““മോനെ ഇവനെ ഒന്നും ചെയ്യരുത്… ഇവൻ അറിയാതെ ചെയ്തുപോയത,, ഞ…ഞാൻ മോനോട് ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു…. അവനെ ഒന്നും ചെയ്യരുത്”””” ഞാനവനെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യും എന്ന ഭയത്തിൽ കെഞ്ചുന്നതുപോലെ അവന്റെ അമ്മ എന്നോട് പറഞ്ഞു… അവനപ്പഴും ഒന്നും മിണ്ടാതെ എന്നേതന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു..
““എനിക്കവനെ എന്തേലും ചെയ്യാനാരുന്നെങ്കിൽ അവന്റെനേരെ കാലുയർത്തിയ ആ നിമിഷം അവന്റെ രണ്ട് കാലും ഞാൻ അറത്തെടുത്തേനെ… എന്നിട്ടും ഞാനവനെ ഒന്നും ചെയ്യാതിരുന്നത് എന്താണെന്നറിയാവൊ”” അവന്റെ അമ്മയോട് അത്രേം പറഞ്ഞുനിർത്തിയ ഞാൻ ആദിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി— അതേസമയം എന്റെ സംസാരമൊക്കെ കേട്ട് പേടിച്ചുവിറച്ച് ഒന്നുംമിണ്ടാതെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു ആദി..