ധന്യ: ഹ്മ്മ്.
ജിമ്മി: അവൻ പറഞ്ഞത് നീ ഒരു തുള്ളി പോലും ഇല്ലാതെ പിഴിഞ്ഞെടുത്തു എന്ന്.
ധന്യ: ഹഹഹ… പാവം വേദന ആയോ എന്തോ?
ജിമ്മി: അതാ ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഇത് പോലെ ഒന്ന് ആ ചെക്കന് കിട്ടിയാൽ അവൻ്റെ അഹങ്കാരം അങ്ങ് തീരും. അവനു എല്ലാം അറിയാം എന്നുള്ള ഒരു അഹങ്കാരം ആണ്.
ധന്യ: ആഹ്… അത് എനിക്കും തോന്നി.
ജിമ്മി: അപ്പോൾ നമുക്ക് ഒന്ന് ശ്രമിച്ചാലോ അവന്മാരെ കണ്ടു പിടിക്കാൻ?
ധന്യ: നിനക്കിതെന്തിൻ്റെ കേടാ… അവസാനം അമ്മു നേം കൊടുക്കേണ്ടി വരും കെട്ടോ.
ജിമ്മി: അമ്മു നു ഇഷ്ടം ആണെങ്കിൽ ഞാൻ റെഡി.
ധന്യ: അടിപൊളി. അമ്മു എന്താണെന്ന പറഞ്ഞത്? മന്ദ മാരുതൻ എന്നോ?
ജിമ്മി: ഹാ… അവൾ ഒരു മന്ദമാരുതൻ ആണ് എന്ന്. ആസ്വദിച്ചു കളിക്കണം എന്ന് അവളെ.
ധന്യ: അമ്മു അങ്ങനെ ആണോ?
ജിമ്മി: ഹ… ഏതാണ്ട് അങ്ങനെ തന്നെ ആണ്. അതല്ലേ എനിക്ക് അവനോട് ഒരു ചെറിയ റെസ്പെക്ട് തോന്നിയത്. ഇന്ന് മനു പറഞ്ഞപ്പോൾ ധന്യ അവൻ പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നെ ആണ് എന്നും മനസിലായി.
ധന്യ: നമുക്ക് അനു നെ വിട്ടു നോക്കാം എന്നിട്ട് ആലോചിക്കാം.
ജിമ്മി: അവൾ ഉറപ്പായിട്ടും കൊടുക്കും.
ധന്യ: എന്നിട്ട് എങ്ങനെ ഉണ്ടെന്നു ചോദിക്കാം.
ജിമ്മി: ഹ്മ്മ്… ഉള്ളിൻ്റെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ കൂടുതൽ ആഗ്രഹങ്ങൾ ഉണ്ട്.
ധന്യ: അത് പിന്നെ ഇല്ലാതെ ഇരിക്കില്ലല്ലോ.
ജിമ്മി: ധന്യ അവനെ ഇന്നലെ മനു ആയിട്ട് ചെയ്തത് പോലെ ചെയ്യണേ.
ധന്യ: അത് ഓരോ മൂഡ് അല്ലെ?
ജിമ്മി: എനിക്ക് അവൻ്റെ തളർന്നുള്ള കിടത്തം കാണണം.
ധന്യ: എന്തൊക്കെ ആഗ്രഹങ്ങൾ ആണ്?
ജിമ്മി: പിന്നല്ലാതെ..