“ അനിതാമ്മേ.. ദേ ഒരുമാതിരി കോപ്പിലെ വർത്താനം പറയരുത്. ഞാൻ ആരെ കെട്ടണം എന്ന് ഞാനല്ലേ തീരുമാനിക്കുന്നേ?? ”
എൻ്റെ അമ്മയോട് ഇത്രയ്ക്ക് കടുപ്പിച്ച് സംസാരിക്കുന്നത് ഇതാദ്യമാണ്. അമ്മക്കും ആത് വല്ലാതെ ഫീൽ ആയപോലെ.
“ ടാ. അപ്പോ നിനക്ക് ഇഷ്ടമല്ലേ.. നിനക്ക് ഓക്കേ ആണെന്ന് രാധേച്ചി പറഞ്ഞല്ലോ..”
“ ആര്.. നിങ്ങള് ഇവിടെ നിക്ക്. ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം ”
ചേട്ടൻ വീട്ടിലേക്ക് ഓടി. അമ്മ പിന്നാലെ പോകാൻ നോക്കിയെങ്കിലും ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തടഞ്ഞു. എന്താണെന്നറിയില്ല. അറിഞ്ഞോണ്ടല്ല..
ഇതുവരെയും ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്ന എന്നെ അമ്മ അൽപ്പം സംശയത്തോടെ നോക്കി.
“ മിസ്സ് എവിടെ?? ”
യാതൊരു ഭാവ മാറ്റവും കൂടാതെ ഞാൻ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു.
“ അകത്ത് പാത്രം എന്തോ കഴുകുന്നു. ഞങ്ങളെ അങ്ങോട്ട് കേറ്റിയില്ല. ”
ചിരിച്ച് കൊണ്ട് അമ്മ മറുപടി തന്നു.
പെട്ടെന്ന് ചേട്ടൻ രാധമ്മേയും കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്നു.
“ എന്തോന്നടാ.. വലിക്കാതെ.. കൈ വേദനയെടുക്കുന്നു.”
ചേട്ടൻ്റെ പിന്നാലെ ചേട്ടനെ വഴക്കും പറഞ്ഞ് രാധാമ്മയും നടന്ന് ഞങ്ങൾടെ അടുത്തെത്തി.
“ എന്തോന്നാ അനിതെ.. ഇവനിതെന്തോ പറ്റി??. ”
ചേട്ടൻ്റെ ചെയ്തിയിൽ സംശയത്തോടെ രാധാമ്മാ അമ്മയോട് തിരക്കി.
അമ്മ അറയില്ലെന്ന മട്ടിൽ കൈ മലർത്തി കാട്ടി.
ചേട്ടൻ എന്താ പറയാൻ പോകുന്നതെന്ന് അറിയാതെ ഞാൻ നിന്ന് വലഞ്ഞു. അവിടെ വാതിൽ പടിയിൽ പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുന്നു മിസ്സ്. എന്നെ കണ്ടപ്പോ മുഖത്ത് ഒരു നൂറ് വോൾട്ടിൻ്റെ പുഞ്ചിരിയും. അത്രയും നേരം ഞാൻ തിന്ന തീയെല്ലാം ഇപ്പൊ ഉള്ളിനെ വല്ലാതെ തണുപ്പിക്കുന്നു. ഞാൻ തിരിച്ചും ഓൺ ചിരിച്ചിട്ട് മറ്റാരും കാണാതേ കൈകൊണ്ട് അവളോട് അകത്തേക്ക് പോകാൻ കാണിച്ചു.
മിസ്സ് ഒന്ന് സംശയിച്ചെങ്കിലും എൻ്റെ മുഖത്തെ വിളർച്ച കണ്ടിട്ടാവണം ഉടനെ അവിടെനിന്നും പോയി.