Posted by അമ്മായി: “എന്താ മാളൂ… നീ ഇങ്ങനെ വേച്ചു വേച്ചു നടക്കുന്നത്? രാത്രി കസേരയിൽ കിടന്നു ഉറങ്ങിയത് കൊണ്ട് വല്ല പിടുത്തവും പറ്റിയതാണോ? കണ്ടാൽ തോന്നും പത്തു മൈൽ ഓടിയിട്ട് വരികയാണെന്ന്!”
അമ്മായി വീണ്ടും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
മാളവിക: “അത്… ഒന്നുമില്ലമ്മേ. കാലിന് ചെറിയൊരു മരവിപ്പ് പോലെ. ഞാൻ ഇപ്പോൾ മുഖം കഴുകി വരാം.”
അവൾ പതുക്കെ ബാത്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. ഓരോ ചുവടിലും അവളുടെ ഉള്ളിലെ ആ വന്യമായ രാത്രിയുടെ ഓർമ്മകൾ വേദനയായി പുനർജനിച്ചു. ബാത്റൂമിലെ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ തന്റെ ചുണ്ടുകൾ അപ്പോഴും അല്പം തടിച്ചിരിക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു.
അർജുൻ: “ചേച്ചി… വേഗം വരണേ. ചായ തണുത്തു പോകും. ഇനി വേറെ എന്തെങ്കിലും വേണോ?”
പുറത്തുനിന്നുള്ള അർജുന്റെ വിളി കേട്ടപ്പോൾ അവൾ തണുത്ത വെള്ളം മുഖത്തേക്ക് ആഞ്ഞു തളിച്ചു. ആ ഹോസ്പിറ്റൽ മുറിയിലെ പ്രഭാതം ശാന്തമായിരുന്നെങ്കിലും, മാളവികയുടെ ശരീരവും മനസ്സും അപ്പോഴും കഴിഞ്ഞ രാത്രിയുടെ ആവേശത്തിൽ നിന്നും വേദനയിൽ നിന്നും മുക്തമായിരുന്നില്ല. അമ്മായിയുടെയും അർജുന്റെയും നിഷ്കളങ്കമായ സ്നേഹത്തിന് മുന്നിൽ തന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പതുക്കെ പുറത്തേക്ക് നടന്നു.
മാളവിക ചായ കുടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ഷാൾ അല്പം വഴുതി മാറി. വൈറ്റ് ടോപ്പിനുള്ളിൽ ബ്രായുടെ മറയില്ലാതെ വിങ്ങിനിൽക്കുന്ന അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ അർജുന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉടക്കി. മുലക്കണ്ണുകളുടെ ആ ഇരുണ്ട നിഴൽ ടോപ്പിന് പുറത്തേക്ക് വ്യക്തമായി തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്നു.