എൽ ഡൊറാഡോ 8 [സാത്യകി]

‘അപ്പൊ…?

ഞാൻ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു

‘അപ്പൊ…?

ചേച്ചി അത് തിരിച്ചു ചോദിച്ചു

‘ഒന്നുമില്ല..’

ഞാൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. എന്നിട്ട് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു.. ചേച്ചി കളിയാക്കുവാണോ ഇല്ലയോ എന്ന് അറിയണമല്ലോ. കളിയാക്കിയത് അല്ലെങ്കിൽ മഴ നനഞ്ഞു പോകാം. കളിയാക്കിയത് ആണെങ്കിൽ കോളടിച്ചു

‘പോവണോ..?

ചേച്ചി ചോദിച്ചു

‘ചേച്ചി അല്ലേ പൊക്കോളാൻ പറഞ്ഞെ..’

ഞാൻ പറഞ്ഞു

‘അത് കാര്യമായി എടുത്തോ.. വാ അകത്തേക്ക് പോവാം.. ഇവിടെ ഇരുന്നിട്ട് എറിച്ചിൽ അടിക്കുന്നു ..’

ശ്രുതി ചേച്ചി പറഞ്ഞു. അത് വെറുതെ ആണെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. തണുപ്പ് ഉണ്ടെന്ന് അല്ലാതെ മഴ അധികം ഉമ്മറത്തോട്ട് വീഴുന്നില്ല. അഥവാ ആണെങ്കിൽ തന്നെ നേരത്തെ എണീറ്റ് പോകേണ്ടത് ആണ്.. എന്തെങ്കിലും നടക്കുമോ ഇല്ലയോ എന്ന ചിന്തയിൽ ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ പിന്നാലെ അകത്തേക്ക് കയറി.. ഞാൻ കയറി കഴിഞ്ഞു ചേച്ചി വാതിൽ മെല്ലെ ചാരി

കരണ്ട് ഇല്ലായിരുന്നത് കൊണ്ട് അകത്തു ഒരു ഇരുട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു. ചേച്ചി അകത്തു ഇട്ട ഒരു ചാര് കസേരയിൽ ഇരുന്നു. ഞാനും എതിർ മൂലയിൽ ഉള്ള ഒരു കസേരയിൽ ഇരുന്നു.

‘അപ്പൊ…?

ഞാൻ വെറുതെ ഒന്ന് കൂടി ചൂണ്ട ഇട്ടു നോക്കി.. ഈ മീൻ കൊത്തുന്നുണ്ട്.. ചിലപ്പോൾ ഈ വലിക്ക് ഇങ്ങ് പോന്നാലോ….?

‘അപ്പൊ….?

ചേച്ചി കളി വിടാതെ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു

‘അപ്പൊ…?

അതിന് അപ്പുറം കടന്നു ചോദിക്കാൻ എനിക്ക് മടി ഉണ്ടായിരുന്നു. “അപ്പൊ”യിൽ തന്നെ ഞാൻ പിടിച്ചു നിന്ന്. മറു വശത്തു നിന്നും “അപ്പൊ” മാത്രം തന്നെ വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.. ഈ “അപ്പൊ” എപ്പോളാണ് അപ്പത്തിൽ ചെന്ന് എത്തുന്നത് എന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ലല്ലോ