Posted by അവളുടെ ആ ഉറച്ച തീരുമാനം കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് സന്തോഷം തോന്നി. “അതാണ് നല്ലത് ഹൻസൂ. നിന്റെ കരിയർ തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ. ഇത്തരം ഭാരങ്ങൾ തോളിൽ വെച്ച് നിനക്ക് അധികദൂരം ഓടാൻ കഴിയില്ല.”
അവൾ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് എന്നെ നോക്കി. അവളുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ ഒരു പുതിയ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. പതുക്കെ നടന്നു വന്ന അവൾ എന്റെ നെഞ്ചിന് നേരെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് താളം പിടിച്ചു
. “അച്ചായൻ ഇന്ന് കാണിച്ച ആ ഒരു പവർ… അത് ഞാൻ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല. ശരിക്കും ഒരു ഹീറോയെപ്പോലെയായിരുന്നു.”
അവളുടെ ആ നോട്ടത്തിൽ അല്പം മുൻപ് ഉണ്ടായിരുന്ന സങ്കടമെല്ലാം മാഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു. പകരം, ആ വലിയ വീട്ടിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും മാത്രമാണെന്ന ബോധം അവളിൽ പതുക്കെ ഉണരുകയായിരുന്നു. സ്പൈഡർമാൻ കോസ്റ്റ്യൂമിനുള്ളിൽ വിങ്ങിനിൽക്കുന്ന അവളുടെ ഉടൽ വീണ്ടും വന്യമായി ശ്വസിക്കാൻ തുടങ്ങി.
”അച്ചായാ… രാത്രി ഇനിയും ബാക്കിയുണ്ട്. നമുക്ക് ആ ഷൂട്ട് പൂർത്തിയാക്കണ്ടേ?” അവൾ ഒരു വശ്യമായ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
ആ വലിയ വീടിന്റെ മുകളിൽ, നക്ഷത്രങ്ങൾ സാക്ഷിയായി നിൽക്കെ, ഹൻസുബിയും ഞാനും മാത്രമായി. ലഹരിയുടെയും സങ്കടത്തിന്റെയും കറകൾ മാഞ്ഞ ആ നിമിഷത്തിൽ, ഷൂട്ടിംഗ് എന്നതിലുപരി മറ്റൊരു ലഹരി അവിടെ പടരാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.
ഹൻസുബി തന്റെ സങ്കടങ്ങളെല്ലാം ആ രാത്രിയുടെ തണുപ്പിലേക്ക് ഒഴുക്കിക്കളഞ്ഞതുപോലെ തോന്നി. അവൾ വീണ്ടും ക്യാമറയ്ക്ക് മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. അലക്സിന്റെ ആക്രോശങ്ങളില്ലാത്ത, മറ്റാരുടെയും ശല്യമില്ലാത്ത ആ ടറസ്സിൽ അവൾ ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ സ്വതന്ത്രയായിരുന്നു.
ഞാൻ ക്യാമറ കൈയ്യിലെടുത്തു