കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ഞാൻ അവളെ പിടിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. അവളുടെ മുഖത്തെ ആ കറകൾ ഞാൻ പതുക്കെ കൈകൊണ്ടു തുടച്ചു നീക്കി. ഹൻസുബി തളർച്ചയോടെ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ”
അച്ചായാ… നിങ്ങൾ എന്നെ ശരിക്കും ഒരു വെടിയെപ്പോലെയാക്കി…
” അവൾ ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ മന്ത്രിച്ചു.
ഞാൻ വീണ്ടും ഷവർ ഓൺ ചെയ്തു. തണുത്ത വെള്ളം ഞങ്ങളുടെ മേലേക്ക് വീഴുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു നിന്ന് കുളിച്ചു. വെള്ളത്തിനടിയിൽ വെച്ച് ഞാൻ അവളെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി അവളുടെ നെറ്റിയിലും ചുണ്ടിലും അമർത്തി ചുംബിച്ചു. ആ ചുംബനത്തിൽ രാത്രിയിലെ ആവേശവും രാവിലെയിലെ ആ സുഖവും ഒരേപോലെ അലിഞ്ഞുചേർന്നിരുന്നു. ഇന്ദു പുറത്ത് കാത്തുനിൽക്കുന്നത് പോലും മറന്ന് ഞങ്ങൾ ആ വെള്ളത്തുള്ളികൾക്കിടയിൽ ഒന്നായി നിന്നു.
ബാത്ത്റൂമിലെ ആ വന്യമായ നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഞങ്ങൾ പതുക്കെ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു പുറത്തേക്ക് വന്നു. ഹൻസുബി തന്റെ നനഞ്ഞ മുടി തുവർത്തിക്കൊണ്ട് മുന്നിലും, ഞാൻ ഒട്ടും കൂസലില്ലാതെ പിന്നിലുമായിരുന്നു. പുറത്ത് കാത്തുനിന്ന ഇന്ദുവിന്റെ മുഖഭാവം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അവൾ എല്ലാം മനസ്സിലാക്കി എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായി.
അവൾ കസേരയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ഞങ്ങളെ രണ്ടുപേരെയും മാറി മാറി നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കുസൃതിയും ഒപ്പം ചെറിയൊരു പരിഭ്രമവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
”ഹൻസൂ… നീ ജീവനോടെ ഉണ്ടല്ലോ അല്ലേ?” ഇന്ദു പതുക്കെ അടുത്തേക്ക് വന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. “അച്ചായാ… നിങ്ങൾ ഈ കൊച്ചിനെ കൊല്ലാനാണോ ഭാവം? ഷവറിന്റെ ശബ്ദത്തിനിടയിലൂടെ പോലും ഇവളുടെ കരച്ചിൽ ഇങ്ങു കേൾക്കാം. ഇതിപ്പോ അപ്പുറത്തെ വീട്ടുകാർ കേട്ടിരുന്നെങ്കിൽ വല്ല പോലീസിനെയും വിളിച്ചേനെ!”