Posted by
അച്ചായൻ കിതപ്പോടെ അവളുടെ അരികിൽ കിടന്നു അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു. ആ റിസോർട്ട് മുറിയിൽ അവരുടെ തളർന്ന ശ്വാസോച്ഛ്വാസങ്ങൾ മാത്രം ബാക്കിയായി.
റിസോർട്ട് മുറിയിലെ ആ നിശബ്ദതയിൽ അച്ചായന്റെ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർന്ന് നിവേദ്യ തളർന്നു കിടന്നു. അവളുടെ വെളുത്ത ശരീരമാകെ യുദ്ധം കഴിഞ്ഞ ഒരു ഭൂമി പോലെയായിരുന്നു. മുലകളിലും തുടകളിലും അച്ചായന്റെ തഴമ്പിച്ച കൈപ്പത്തികൾ അമർന്ന ചുവന്ന പാടുകൾ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. ബെഡ് ഷീറ്റിൽ അവളുടെ കന്യകാത്വത്തിന്റെ രക്തവും അവരുടെ മദനജലവും ചേർന്ന് വലിയൊരു കറയായി പടർന്നു കിടന്നു. അവളുടെ പൂറിതളുകൾ അല്പം വീർത്ത്, അപ്പോഴും അച്ചായന്റെ പാലിന്റെ നനവിൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അച്ചായൻ പതുക്കെ അവളുടെ വിയർത്ത മുടിയിഴകളിൽ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ആ വന്യമായ പോരാട്ടത്തിനൊടുവിൽ അവളിലുണ്ടായ മാറ്റം അയാൾ സസന്തോഷം നോക്കിനിന്നു. നിവി പതുക്കെ കണ്ണ് തുറന്ന് അച്ചായനെ നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തളർച്ചയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഒരു വല്ലാത്ത സംതൃപ്തി നിഴലിച്ചിരുന്നു.
“സോറിടി കൊച്ചേ… നിന്നെ ഞാൻ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു അല്ലേ?” അച്ചായൻ ആർദ്രമായി ചോദിച്ചു.
നിവി മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. പകരം ഒരു നിർവൃതിയുള്ള ചിരിയോടെ അയാളുടെ കഴുത്തിൽ കൈകൾ ചുറ്റി ആ ചുണ്ടുകളിൽ വന്യമായി ഒന്ന് ചുംബിച്ചു
. “ഈ വേദനയ്ക്ക് ഒരു പ്രത്യേക സുഖമുണ്ട് അച്ചായാ,” അവൾ മന്ത്രിച്ചു.