
അച്ചായൻ ആ വലിയ ബെഡിന്റെ നടുവിലായി മലർന്നു കിടന്നു. അയാളുടെ വലതുവശത്ത് ഗൗരിയും ഇടതുവശത്ത് നിവിയും. ആ മുറിയിലെ എയർകണ്ടീഷണറിന്റെ തണുപ്പിലും അച്ചായന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പുകയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രണ്ടുപേരും ഓരോ പുതപ്പിനുള്ളിലായി അച്ചായനോട് ചേർന്ന് ഒട്ടിപ്പിടിച്ചാണ് കിടക്കുന്നത്.
“ഡാഡി… ഉറക്കം വരുന്നില്ലേ?”
ഗൗരി തന്റെ തല അച്ചായന്റെ തോളിലേക്ക് വെച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ ചോദിച്ചു. അവളുടെ കൈകൾ അച്ചായന്റെ നെഞ്ചിലെ രോമങ്ങളിൽ പതുക്കെ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
“ഇത്രയും സുന്ദരികളായ രണ്ട് പെൺമക്കൾ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ ഏത് ഡാഡിക്കാണ് ഉറക്കം വരുന്നത്?”
അച്ചായൻ തന്റെ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
നിവി അപ്പുറത്ത് കിടന്ന് അച്ചായന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ പതുക്കെ നഖം കൊണ്ട് വരഞ്ഞു.
“ഡാഡി… അച്ചായൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഒരു സുഖം ഈ വിളിയിലുണ്ട് കേട്ടോ. അല്ലേ ചേച്ചി?”
“അതെടി… അച്ചായൻ വിളിയിലൊരു സുഖമില്ലായിരുന്നു.. ഇപ്പോളല്ലേ നമ്മുടെ ട്രാക്കിൽ എത്തിയത്.”
ഗൗരി പറഞ്ഞു. സംസാരത്തിനിടയിൽ അവൾ തന്റെ കാൽ പതുക്കെ അച്ചായന്റെ തുടകൾക്ക് മുകളിലൂടെ കയറ്റി വെച്ചു. അവളുടെ ആ മഞ്ഞ പാന്റിന്റെ നനുത്ത സ്പർശനം അച്ചായന്റെ ഞരമ്പുകളെ വല്ലാതെ ഉണർത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അച്ചായൻ ഒന്ന് ശ്വാസം ആഞ്ഞു വലിച്ചു.
“ഗൗരി മോളെ…. എന്നെ ഇങ്ങനെ പരീക്ഷിക്കല്ലേ…”