അവൾ വേഗം വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തുകയറി ഉള്ളിൽ നിന്നും കുറ്റിയിട്ടു. ഈ നിശബ്ദത അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു സുഖം നൽകി.
അവൾ പതുക്കെ മുകളിലെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. മുറിയിലെത്തി ബാഗ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. ഫാൻ ഫുൾ സ്പീഡിൽ കറങ്ങാൻ വിട്ടു. ആ തണുത്ത കാറ്റ് തന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് അടിക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം തോന്നി. അവൾ പതുക്കെ കണ്ണാടിയുടെ മുന്നിൽ ചെന്നു നിന്നു.
ഒരു അധ്യാപികയുടെ എല്ലാ അച്ചടക്കവും കാത്തുസൂക്ഷിച്ച ആ പച്ച സാരിയും ഇടുങ്ങിയ ബ്ലൗസും ഇപ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരു ഭാരമായി തോന്നിത്തുടങ്ങി. രാഹുൽ ദൂരെയുള്ള ഈ വീട്ടിൽ, അച്ഛനും അമ്മയും വരാൻ വൈകുന്ന ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, തന്റെ ഈ മുറിക്കുള്ളിൽ താൻ പൂർണ്ണ സ്വതന്ത്രയാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
അവൾ പതുക്കെ തന്റെ
സാരിയുടെ പിൻ ഓരോന്നായി അഴിച്ചുമാറ്റുന്നതിനിടയിലാണ് പുറത്ത് ഓട്ടോ വന്നു നിൽക്കുന്ന ശബ്ദം മാളവിക കേട്ടത്. അവൾ വേഗം ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. അത് അച്ഛനും അമ്മയുമായിരുന്നു. അമ്മാവന്റെ വീട്ടിൽ കയറുന്നതുകൊണ്ട് വരാൻ വൈകുമെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിലും അവർ പ്രതീക്ഷിച്ചതിലും നേരത്തെ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
പകുതി അഴിഞ്ഞ സാരിയും തോളിൽ നിന്നും ഊർന്നു വീഴാൻ തുടങ്ങിയ ബ്ലൗസുമായി മാളവിക ഒരു നിമിഷം പരിഭ്രമിച്ചു. അവൾ വേഗം സാരിയുടെ മുന്താണി ഒന്ന് വാരിചുറ്റി അരക്കെട്ടിൽ തിരുകി താഴേക്ക് ഓടി. ഉമ്മറത്തെ വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ അച്ഛനും അമ്മയും വിയർത്തു തളർന്നു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
അമ്മ: “മോളേ, ഞങ്ങൾ അങ്ങ് എത്തി. അമ്മാവന് വലിയ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല, അതുകൊണ്ട് വേഗം ഇറങ്ങി.”