Posted by പക്ഷേ നാൻസി അവനെ തള്ളിമാറ്റി എഴുന്നേറ്റു. “മതി! നിർത്തു! ഇതാണോ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടത്? ഞാൻ വേദനിക്കുന്നത് കേൾക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് സുഖം തോന്നുന്നുണ്ടോ? ഡാഡി… നിങ്ങൾ എന്നെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നില്ലേ? എന്നെ മറ്റൊരു പുരുഷന്റെ മുന്നിലേക്ക് എറിഞ്ഞു കൊടുത്തിട്ട് ഇപ്പോൾ അതിന്റെ വിവരങ്ങൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് നാണമില്ലേ?”
നാൻസി പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ബാത്റൂമിലേക്ക് ഓടി. തോമസ് തനിച്ചായി. അയാൾക്ക് താൻ ചെയ്തത് എത്ര വലിയ പാപമാണെന്ന് ആ നിമിഷം മനസ്സിലായി. നാൻസിയുടെ ഉള്ളിലെ ആ ആഘാതം അത്രമേൽ ആഴത്തിലുള്ളതായിരുന്നു. അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ സ്വന്തം ഭർത്താവിന്റെ സ്പർശനം പോലും അന്യപുരുഷന്റേത് പോലെ അറപ്പുള്ളതായി തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ദിവസങ്ങൾ ആഴ്ചകൾക്കും മാസങ്ങൾക്കും വഴിമാറി. പഴയതുപോലെ ശാന്തമായി. തോമസിന്റെയും നാൻസിയുടെയും ജീവിതത്തിലും ആ പഴയ സമാധാനം തിരിച്ചുവരുന്നതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി. തോമസ് തന്റെ ഉള്ളിലെ ആ വിചിത്രമായ ചിന്തകളെ പാടേ ഉപേക്ഷിച്ചു. ലൈബ്രറിയിൽ പോക്ക് കുറച്ചു, പകരം സമയം മുഴുവൻ നാൻസിയുടെ കൂടെയും പൂന്തോട്ടത്തിലും ചിലവഴിക്കാൻ അയാൾ തീരുമാനിച്ചു.
ഏറ്റവും വലിയ ആശ്വാസം ഫാദർ സ്ഥലംമാറ്റമായിരുന്നു. അച്ചൻ മറ്റൊരു ദൂരെയുള്ള ഇടവകയിലേക്ക് പോയ വിവരം അറിഞ്ഞപ്പോൾ തോമസിന്റെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് ഒരു വലിയ ഭാരം ഒഴിഞ്ഞുപോയി. അച്ചനെ ഇനി കാണേണ്ടി വരില്ലെന്നതും, ആ രഹസ്യം അവിടെ അവസാനിച്ചുവെന്നതും അയാളെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു. നാൻസിയും ആ വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ ആശ്വസിച്ചുവെന്നാണ് തോമസ് കരുതിയത്.