അങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലെങ്കിലും അവളേ ഒന്ന് മൂപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ പറഞ്ഞു….
“എന്നാ വായോ…. മതിവരുവോളം പരിശോധിച്ചോ….”
“വന്നാ തരോ…. ”
“മ്മ്…”
“ഞാൻ സത്യാമായിട്ടും വരുവേ…”
അവൾക്ക് ഞാനൊരു മുന്നറിയിപ്പ് കൊടുത്തു…
“വന്നാൽ സത്യായിട്ടും ഞാനും തരാം… 😏”
അവളുടെ സ്വഭാവം വച്ച് തമാശക്ക് പറഞ്ഞതാവാനാണ് ചാൻസ് കൂടുതല്ലെങ്കിലും… ഞാൻ കാര്യമായിട്ടും പോവാൻ തന്നേ തീരുമാനിച്ചു…
ഇനി അഥവാ ഒരു ബിരിയാണി കിട്ടിയാലോ…
ഞാൻ ചാടിയെഴുന്നേറ്റ് ബോക്സിറിനുമീതെ ഒരു മുണ്ടെടുത്ത് ചുറ്റി…
ശേഷം റൂമിന് വെളിയിലോട്ട് ഇറങ്ങി…
താഴത്തേ വാതിൽ പൂട്ടിയതുകൊണ്ട് അതുവഴി ഇനി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ സാധിക്കില്ല…
ഇനി ഒരൊറ്റ വഴിയേ ഉള്ളു…
ബാൽക്കണി…!!
ഞാൻ ബാൽക്കണിയിലേക്ക് പോയി…
ഒരു നിമിഷം ഞാൻ ആ മലയും ആ പൂർണ ചന്ദ്രനെയും നോക്കി നിന്നു…
ശേഷം ഇറങ്ങാൻ ഉള്ള വഴി നോക്കി..
അടിയിലോട്ട് നോക്കിയപ്പോൾ ഇറങ്ങാൻ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ട് കണ്ടില്ല….
വീടിന്റെ ഓരോ മുക്കിലും മൂലയിലും ചവിട്ടി ഞാൻ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി…
ഹോ…
ഇനി ഇതൊക്കെ എങ്ങനെ കയറും….
പെട്ടെന്നാണ് ഒരു ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടത്…
ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേക്ക് ഞാൻ പതിയേ ചെന്നു….
😳😐
അമ്പടി….
റൂമിൽ നിന്നും കയർ നിലത്തേക്കിട്ട് അതിലൂടെ ടാർസനേ പോലേ ചാടി ചാടി വരുകയാണ് നിധി..