“എഴുത്…”
അവന് പറഞ്ഞു.
അവള് അവന് പറഞ്ഞു തരുന്ന വാക്കുകള് എഴുതുന്നതിനു വേണ്ടി ബുക്കിലെ പേജില് പേന അമര്ത്തി.
“നിന്റെ കള്ളത്തരം ഞാന് കണ്ടു പിടിച്ചു…”
ജോയല് പറഞ്ഞു.
“ങ്ങ്ഹേ?”
അവള് അന്ധാളിപ്പോടെ ജോയലിനെ നോക്കി.
“എഴുത് ഗായത്രി, നിന്റെ കള്ളത്തരം ഞാന് കണ്ടുപിടിച്ചു…എഴുത്..എഴുതിയോ?”
അവള് എഴുതിക്കഴിഞ്ഞ് അവനെ നോക്കി.
അവനാ ബുക്ക് അവളുടെ കയ്യില് നിന്നും വാങ്ങി.
എന്നിട്ട് എഴുതിയ പേജിലേക്ക് നോക്കി.
പുഞ്ചിരിയോടെ അവനത് വായിച്ചു.
“നിന്റെ കള്ളത്തരം ഞാന് കണ്ടുപിടിച്ചു…”
എന്നിട്ട് അവന് അവളെ നോക്കി.
പിന്നെ പോക്കറ്റില് നിന്നും തനിക്ക് മുമ്പ് കിട്ടിയ കാര്ഡ് എടുത്ത് അവളെ കാണിച്ചു.
“കയ്യക്ഷരം!”
ഗായത്രിക്ക് പെട്ടെന്ന് കാര്യം മനസ്സിലായി.
അവളുടെ മുഖം ജാള്യതകൊണ്ട് മൂടി.
മോഷണ മുതലില് കൈവെച്ചപ്പോള് ആയിരം ബള്ബ് പ്രകാശിക്കുന്നത് കണ്ട കള്ളനെപോലെ അവളുടെ മുഖം ചകിതമായി.
പെട്ടെന്ന് അവള് കോണ്ക്രീറ്റ് ബെഞ്ചില് നിന്നും എഴുന്നേറ്റു.
അവള് ബസ്സിനു നേരെ പിന്തിരിഞ്ഞു.
“ഗായത്രി!”
ജോയല് ശബ്ദമുയര്ത്തി.
ബസ്സിന്റെ നേരെ ചുവടുകള് വെച്ച ഗായത്രി പിടിച്ചുകെട്ടിയത് പോലെ നിന്നു.
ജോയല് അവളുടെ നേരെ ചെന്നു.
“എന്തിനായിരുന്നു, അത്?”
മുമ്പില് നിന്നുകൊണ്ട് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അവന് ചോദിച്ചു.
അവളുടെ ശ്വാസഗതി ഉയര്ന്നു. ലജ്ജയും ജാള്യതയും ചകിത ഭാവവും അവളുടെ മുഖത്തെ കീഴ്പ്പെടുത്തി.
“ജോയല് അത്…”
അവള് വാക്കുകള്ക്ക് വേണ്ടി വിഷമിച്ചു.
“നല്ലനാടന് മലയാളത്തില് പറഞ്ഞാല് നൈസായിട്ട് ഒന്ന് കളിപ്പിക്കാം എന്ന് വിചാരിച്ചു…”
“ജോയല് പ്ലീസ്!”