Posted by ബാൽക്കണിയിലെ ആ ഇരുട്ടിലും അവന്റെ ചെവികൾ ചുവന്നു തുടുക്കുന്നത് അച്ചുവിന് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു…
പത്തു പതിനഞ്ചു മിനിറ്റോളം അക്കു ആ ഇരുന്ന ഇരിപ്പിൽ തന്നെ ഇരുന്നു. ബാൽക്കണിയിലെ തണുത്ത കാറ്റടിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവന്റെ ഉള്ളിലെ ആ പഴയ രഹസ്യങ്ങൾ പുറത്തായതിന്റെ ചൂട് മാറിയിരുന്നില്ല. അച്ചുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാനുള്ള ആ ഒരു “തൊലിക്കട്ടി” പോലും അവനിൽ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. താൻ അതീവ രഹസ്യമായി ചെയ്തുവെന്ന് കരുതിയ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ചേച്ചിക്ക് ഒരു പരമ്പര പോലെ അറിയാം എന്ന് കേട്ടപ്പോൾ അവനാകെ തകർന്നുപോയി.
പക്ഷേ, ആ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് പെട്ടെന്നായിരുന്നു ആ ശബ്ദം… “ക്ലിങ്!”
ചില്ലുടയുന്ന ആ ശബ്ദം കേട്ട് അക്കു പെട്ടെന്ന് തലയുയർത്തി നോക്കി. അച്ചുവിന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ഗ്ലാസ്സ് നിലത്തു വീണു ചിന്നിച്ചിതറിയിരിക്കുന്നു. അച്ചു സോഫയിലേക്ക് പാതി തളർന്നു ചാരിയിരുന്നു. കണ്ണുകൾ പകുതി അടഞ്ഞ നിലയിൽ, എന്തൊക്കെയോ അർത്ഥമില്ലാത്ത വാക്കുകൾ അവൾ പിച്ചും പേയും പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ലഹരി പതുക്കെ തലയ്ക്ക് പിടിച്ചതോടെ അവളുടെ ആ വീറും വാശിയുമൊക്കെ എവിടെയോ പോയി മറഞ്ഞു.
”ഹ്മ്മ്… ആള് ഫ്ലാറ്റ്!” അക്കു പതിയെ സ്വയം പറഞ്ഞു.
അത്രയും നേരം തന്നെ വിരട്ടി നിർത്തിയ സിംഹം ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു പൂച്ചക്കുട്ടിയെപ്പോലെ സോഫയിൽ മയങ്ങിക്കിടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അക്കുവിന് നേരിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നി. ഒപ്പം അവളെ ഇങ്ങനെ കണ്ടപ്പോൾ ഒരു ചെറിയ ചിരിയും…
”എഴുന്നേൽക്ക് എന്റെ പൊന്നു ചേച്ചീ… ഷോ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞില്ലേ, ഇനി നമുക്ക് പോയി കിടക്കാം,” അക്കു അവളെ സാവധാനം എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.