”അച്ചായാ, ആ മ്യൂസിക് സിസ്റ്റത്തിന്റെ റിമോർട്ട് ഒന്ന് തന്നേ, നല്ലൊരു ബർത്ത്ഡേ സോങ്ങ് ഇട്ടു കൊടുക്കാം,” മണി പറഞ്ഞു.
അച്ചായൻ തന്റെ പോക്കറ്റിൽ കയ്യിട്ടു. എന്നാൽ തിരക്കിനിടയിൽ അയാൾക്ക് ആ അബദ്ധം പറ്റി. തന്റെ പോക്കറ്റിലുണ്ടായിരുന്ന രണ്ട് റിമോർട്ടുകളിൽ ഒന്ന്—ഗൗരിയുടെ ഉള്ളിലെ വൈബ്രേറ്ററിന്റെ റിമോർട്ട്—അറിയാതെ മണിക്ക് നേരെ നീട്ടി. മണി അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ വാങ്ങി സ്പീക്കറിന് നേരെ തിരിച്ചു.
”ഹാപ്പി ബർത്ത്ഡേ ടു യു…” നിവേദ്യ കേക്ക് മുറിക്കാൻ തുടങ്ങിയ നിമിഷം മണി ആ റിമോർട്ടിലെ ബട്ടണുകൾ മാറി മാറി അമർത്താൻ തുടങ്ങി.
പെട്ടെന്നാണ് അത് സംഭവിച്ചത്. മണി ഓരോ തവണ ബട്ടൺ അമർത്തുമ്പോഴും ഗൗരിയുടെ ഉള്ളിലെ വൈബ്രേഷൻ വന്യമായ വേഗതയിലേക്ക് മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. നിവേദ്യയുടെ തലയ്ക്ക് പിന്നിൽ നിന്ന ഗൗരിയുടെ ശരീരം അറിയാതെ ഒന്ന് പിടഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ പാതി അടഞ്ഞുപോയി. നിൽക്കുന്ന നിലത്ത് നിന്നും അവൾ ഒന്ന് തുള്ളി.
”ആഹ്…” ഗൗരിയുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്നും ഒരു നേരിയ ശബ്ദം പുറത്തുവന്നു.
”ചേച്ചി, എന്താ?” നിവേദ്യ കേക്ക് മുറിക്കുന്നതിനിടയിൽ ചോദിച്ചു.
”ഒ… ഒന്നുമില്ലടി, തണുപ്പ്… നല്ല തണുപ്പ്,” ഗൗരി എങ്ങനെയൊക്കെയോ പറഞ്ഞു ഒപ്പിച്ചു. അവൾ കൈകൾ പിന്നിൽ കെട്ടി തന്റെ ഇടുപ്പ് സീറ്റിൽ അമർത്തുന്നത് പോലെ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.