മദജലമൊഴുക്കുന്ന മോഹിനിമാര്‍ [യോനീ പ്രകാശ്‌]

Posted by

ശരിയല്ലാതെ പഠിച്ചു കളക്ടറൊന്നുമാകാന്‍ നിക്കണ്ട സാറ്.. വാ..!”

ഞാനാ പതിയെ കൈകള്‍ വിടുവിച്ചു.

“എനിക്കൊന്നും വേണ്ട കുഞ്ഞേച്ചീ..വിശപ്പില്ല ..ഒന്ന് കിടന്നാ മതി.”

അവളെന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി അല്‍പനേരം നിന്നു.

“ശരി…എന്ന കിടന്നോ…ഒറങ്ങിക്കളയരുത്..കൊറച്ചു കഴിഞ്ഞു പാല്‍ കൊണ്ടോരാം ..അത്താഴപ്പട്ടിണി കെടന്നാ സേത്വേടത്തി വഴക്ക് പറയും.”

ഏട്ടത്തിയമ്മയുടെ പേര് കേട്ടതേ വീണ്ടുമെന്നില്‍‍ ഒരു വിറയല്‍ അനുഭവപ്പെട്ടു.

കട്ടിലില്‍ കയറി തലവഴി പുതയ്ക്കുമ്പോള്‍ കുഞ്ഞേച്ചി ലൈറ്റ് ഓഫ്‌ ചെയ്ത് വാതില്‍ ചാരുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. കൊലുസ് ശബ്ദം നടന്നു മറയുന്നതിന്റെ അലകള്‍ താഴ്ന്നു വന്നു.

ഏട്ടത്തിയമ്മയും പേടിയും വീണ്ടുമെന്നെ ഗ്രസിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു.

മുറിയിലെ ഇരുട്ടിനെ അന്നാദ്യമായി ഞാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങി.

ഒരു അഞ്ചു മിനുറ്റ് കഴിഞ്ഞു കാണും.

ഇടനാഴിയില്‍ കൊലുസ് ശബ്ദം മേല്ലെയായി കേള്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

കുഞ്ഞേച്ചി പാല് കൊണ്ട് വരുന്നതാവും.

കൊറച്ചു നേരം ഒപ്പമിരിക്കാന്‍ പറയണം.. അവളോടൊപ്പമിരിക്കുമ്പോള്‍ മനസ്സിന് നല്ല ആശ്വാസമാണ്.

കൊലുസ് ശബ്ദം അടുത്തടുത്ത് വന്നു..വാതില്‍ പതിയെ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം ശ്രവിച്ചു ഞാന്‍ അതേപോലെ തന്നെ കിടന്നു.

കുഞ്ഞേച്ചി വന്നു മാറ്റിക്കോളും പുതപ്പോക്കെ.

മുറിയില്‍ ലൈറ്റ് തെളിഞ്ഞു.

കുഞ്ഞേച്ചി പുതപ്പ് വലിച്ചു മാറ്റുന്നതിനായി ഞാന്‍ കാത്തു.

ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല.

ഒരു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞു…ഒന്നും സംഭവിക്കുന്നില്ല.

ഇതെന്താണ് കാര്യമെന്ന ചിന്തയോടെ ഞാന്‍ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.

തലയില്‍ നിന്നും പുതപ്പ് ഊര്‍ന്നു വീണു.

മുന്നിലതാ നില്‍ക്കുന്നു ഏട്ടത്തിയമ്മ….!!

അപ്പൊ കുളി കഴിഞ്ഞു വന്നതെയുള്ളു എന്നപോലെ ഈറനായ മുടിയില്‍ വെളുത്ത തോര്‍ത്ത് മുണ്ട് ചുറ്റിക്കെട്ടി വച്ചിരിക്കുന്നു.

ഞാന്‍ വിറങ്ങലിച്ചു പോയി.

അവര്‍ എന്നെത്തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ കയ്യും കെട്ടി വച്ച് നില്പാണ്.

ഞാനാകെ ചൂളി..അവരെ അഭിമുഖീകരിക്കാന്‍ എനിക്ക്

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *