ഞാൻ : ഹ്മ്മ് മനസിലായി,എന്താ അങ്കിൾ ഈ രാത്രിയിൽ.
ഗിൽബെർട് : ഐ ഹാവ് എ ജോബ് ഫോർ യു, ഇറ്സ് വെരി അർജന്റ്.
ഞാൻ : അങ്കിൾ ഞാൻ കിടന്നു രാവിലെ സംസാരിക്കാം.
ഗിൽബെർട് : അത് പറ്റില്ല ഇത് ഇപ്പോൾ വേണ്ടതാണ് അല്ലങ്കിൽ ഞാൻ ഇ രാത്രിയിൽ അഭിയെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കില്ലലോ.. എനിക്ക് വളരെ വേണ്ടപ്പെട്ട ഒരു ക്ലയന്റ് ഉണ്ട് പുള്ളിക് അത്യാവശ്യമായി ഒരു ആൺകുട്ടിയെ വേണം. ഞാൻ ആകെ ആ പരിസരത്തു നിന്നെ മാത്രേ കണ്ടോളു.
ഞാൻ : സോറി അങ്കിൾ എനിക്ക് അതിന് താല്പര്യമില്ലാ.
ഗിൽബെർട് : അങ്ങനെ പറയരുത്, ഇതൊരു അത്യാവിശ്യ കേസ് ആയതുകൊണ്ടാണ് അല്ലങ്കിൽ ഞാൻ അഭിയെ ബുധിമുട്ടിക്കില്ല ..ഈ ഒരു പ്രാവിശ്യം മാത്രം
ഞാൻ : അങ്കിൾ എനിക്ക് ഡ്രസ്സ് ഒന്നും ഇല്ലാ.
ഗിൽബെർട് : അത് സാരമില്ലാ പുള്ളിക്ക് ആൺകുട്ടികളെ ആണ് താല്പര്യം.
ഞാൻ :അങ്കിൾ ഈ സമയത് ഞാൻ എങ്ങനെ അവിടെ വരും. എന്നെ വിട്ടേക്കു പ്ലീസ്.
ഗിൽബെർട് : അതോർത്തു പേടിക്കണ്ട വണ്ടി വീടിനു ഫ്രോന്റിൽ കിടപ്പുണ്ട് അഭി ഒന്ന് ഇറങ്ങി വന്നാൽ മതി ഒരു മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ ആരും അറിയാതെ തിരികെ കൊണ്ട് എത്തിക്കാം
ഞാൻ ജനലിലൂടെ പുറത്തേയ്ക്ക് നോക്കി വീടിനു മുൻപിൽ ഒരു വാൻ കിടക്കുന്നു.. അത് കണ്ടപ്പോൾ എൻ്റെ ഭയം കൂടി വന്നു. ഞാൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. ഗിൽബെർട് വീണ്ടും വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ പെട്ടന്ന് ആലീസ് ആൻറ്റിയെ വിളിച്ചു ആൻറ്റി ഫോൺ എടുത്തില്ലാ. പെട്ടന്ന് വെളിയിൽ പാർക്ക് ചെയ്ത കാർ ഹോൺ അടിക്കാൻ തുടങ്ങി. എനിക്ക് ഭയം കൂടി ഞാൻ ഗിൽബെർട്ടിനെ വിളിച്ചു വരം എന്ന് സമ്മതിച്ചു.