Posted by ആ ഇടവഴിയിൽ തന്റെ ബൈക്കിന്മേൽ ചാരി സാം അവളെ കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സിഗരറ്റിന്റെ പുക ഊതിവിടുമ്പോഴും അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഇരയെ കാത്തിരിക്കുന്ന വേട്ടക്കാരനെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ട്.
സ്റ്റേഷനിലേക്ക് കടക്കുന്നതിന് മുൻപ് സാം ഗേറ്റിലെ സെക്യൂരിറ്റിയെ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു.
അവിടെ വക്കച്ചൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഇന്നലെ രാത്രി അയാളുടെ കയ്യിലിരുപ്പ് കൊണ്ട് വക്കച്ചന്റെ മുഖം ആകെ തകർന്നിരുന്നു.
സാം പതുക്കെ പുതിയ സെക്യൂരിറ്റിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
സാം: “എടോ… ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ വക്കച്ചൻ എവിടെ? അയാൾ ഇന്ന് വന്നില്ലേ?”
പുതിയ സെക്യൂരിറ്റി ഒന്ന് വണങ്ങി.
“അയാൾ ഇനി വരില്ല സാറേ… ഇന്നലെ രാത്രി ഏതോ വണ്ടി തട്ടി വലിയ ആക്സിഡന്റ് പറ്റി എന്ന് പറഞ്ഞു.
മുഖത്തിനൊക്കെ വല്ലാത്ത പരിക്കുണ്ട്.
ഇനി ഈ ജോലി വേണ്ടെന്നും പറഞ്ഞ് അയാൾ രാവിലെ തന്നെ നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
അവിടെ കൃഷിയൊക്കെ ചെയ്ത് ജീവിക്കാനാണ് പ്ലാൻ എന്ന് പറഞ്ഞു.”
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ സാമിന് ഉള്ളിൽ ചിരി പൊട്ടി.
തന്റെ കൈക്കരുത്ത് ആ കാമത്തവള വക്കച്ചനെ എത്രത്തോളം ഭയപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി.
പക്ഷേ അവൻ അത് പുറത്ത് കാണിക്കാതെ ഒന്ന് തലയാട്ടി തിരികെ ബൈക്കിനടുത്തേക്ക് വന്നു.
“പാവം വക്കച്ചൻ…
ബുദ്ധിയുള്ളതുകൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടു.
ഇല്ലെങ്കിൽ എന്റെ വഴിയിൽ തടസ്സമായി നിൽക്കുന്നവരെ ഞാൻ എങ്ങനെയാണ് മാറ്റുക എന്ന് അയാൾക്ക് മനസ്സിലായിക്കാണും.
ഇനി ഈ വഴിയിൽ എനിക്കും നതാഷയ്ക്കും തടസ്സമായി ആരുമില്ല.”