ഞാൻ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു, “ആന്റി.
.
.
അത്.
.
.
ആന്റിയുടെ കാലിലെ ആ വെള്ളി മിഞ്ചികൾ.
.
.
അത് ഭയങ്കര ഭംഗിയാ.
”
എന്റെ മറുപടി കേട്ടതും ആന്റിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു വിജയിയുടെ ചിരി വിരിഞ്ഞു.
ആന്റി തന്റെ കാൽ പിൻവലിക്കുന്നതിന് പകരം, എന്റെ കാലിന്റെ വിരലുകൾക്കിടയിൽ ആ വെള്ളി മിഞ്ചികൾ കോർത്ത് പതുക്കെ വലിച്ചു.
ആ വെള്ളിപ്പാദസരം എന്റെ കാലിൽ തട്ടി ‘കിലു കിലു’ എന്ന് ശബ്ദമുണ്ടാക്കി.
“അപ്പൊ ഈ ആന്റിയെ തന്നെയായിരുന്നു മനസ്സിൽ അല്ലേ?” ആന്റി കണ്ണിറുക്കി ചോദിച്ചു.
“സാരമില്ല.
.
.
കിച്ചുക്കുട്ടൻ വലിയ ആളായില്ലേ.
ഇനി മുതൽ ആന്റി വരുമ്പോൾ നീ ആ പാദസരങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചോ.
”
അമ്മ തിരിച്ചു വന്നതും ആന്റി വേഗം കാൽ പിൻവലിച്ച് ഒന്നുമറിയാത്ത പോലെ ചോറ് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.
പക്ഷേ പോകുന്നതിന് മുൻപ് ആന്റി എന്റെ കാലിൽ തന്റെ പാദസരമിട്ട കാൽ കൊണ്ട് പതുക്കെ ഒന്ന് തട്ടി.
ആ തഴുകൽ ഒരു വാഗ്ദാനം പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.
ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞു ആന്റി പോകാൻ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ, മുറ്റത്തെ വെളിച്ചത്തിൽ ആ വെള്ളിപ്പാദസരങ്ങൾ തിളങ്ങുന്നത് ഞാൻ നോക്കി നിന്നു.
ആന്റി തിരിഞ്ഞു നോക്കി എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
“നാളെയും ആന്റി വരും കേട്ടോ.
.
.
അപ്പോഴും കിച്ചുക്കുട്ടൻ എന്റെ കാലുകൾ നോക്കി നിൽക്കില്ലേ?”
ആ രാത്രി എനിക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ആന്റിയുടെ ആ വെള്ളി മിഞ്ചികൾ എന്റെ കാലിൽ തൊട്ട ഇടം അപ്പോഴും തണുത്തിരിക്കുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.
ആ രാത്രി എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും നീണ്ട രാത്രിയായിരുന്നു.
കണ്ണ് അടയ്ക്കുമ്പോഴെല്ലാം ആ ഡൈനിംഗ് ടേബിളിന് താഴെ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ഒരു സിനിമ പോലെ തെളിഞ്ഞു വന്നു.