Posted by ഞാൻ അവന് വേണ്ടി കുറച്ച് കഞ്ഞി ഉണ്ടാക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്.
നീ പോയി അവനെ ഒന്ന് നോക്ക്,” ആന്റി മറുപടി പറഞ്ഞു.
അമ്മ പടികൾ കയറി മുറിയിലേക്ക് വന്നു.
അമ്മയുടെ സ്വർണ്ണപ്പാദസരങ്ങളുടെ ആ മന്ദമായ താളം മുറിയിലേക്ക് അടുത്തു വന്നു.
അമ്മ വന്ന് എന്റെ നെറ്റിയിൽ കൈവെച്ചു.
“ഭാഗ്യം.
.
.
പനി കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
വല്ലാതെ വിയർത്തിട്ടുണ്ടല്ലോ.
ആന്റിയുടെ ശുശ്രൂഷ കൊണ്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു,” അമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അമ്മയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിലൊരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
അമ്മയ്ക്കറിയില്ലല്ലോ ആന്റി എങ്ങനെയുള്ള ‘ശുശ്രൂഷയാണ്’ എനിക്ക് നൽകിയതെന്ന്.
“എഴുന്നേൽക്ക് കിച്ചു.
.
.
ജീജ കഞ്ഞി എടുത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്.
അത് കുടിച്ചിട്ട് നമുക്ക് ഡോക്ടറെ കാണാൻ പോകാം.
”
അമ്മ എന്നെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.
താഴെ എത്തിയപ്പോൾ ജീജ ആന്റി ഡൈനിംഗ് ടേബിളിനരികിൽ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അമ്മയുടെ സ്വർണ്ണപ്പാദസരങ്ങളും ആന്റിയുടെ ആ മാസ്മരമായ വെള്ളിപ്പാദസരങ്ങളും ഇപ്പോൾ ഒരേയിടത്ത് കിലുങ്ങുന്നു.
അമ്മ എനിക്ക് കഞ്ഞി വിളമ്പി തരുമ്പോൾ ആന്റി എനിക്കരികിൽ വന്ന് ശബ്ദം താഴ്ത്തി ചോദിച്ചു:
“എങ്ങനെയുണ്ട് കിച്ചുക്കുട്ടാ.
.
.
ഇപ്പോൾ പനി പൂർണ്ണമായി മാറിയോ?”
ആന്റിയുടെ ആ ചോദ്യവും അമ്മയുടെ മുന്നിൽ വെച്ചുള്ള ആ കണ്ണിറുക്കലും കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ആ ലഹരി വീണ്ടും പടരാൻ തുടങ്ങി.
അങ്ങനെ കഞ്ഞി ഒകെ കുടിച്ചു ഡ്രസ്സ് ഒകെ ഒരു വിധം ഇട്ടു ഞാൻ താഴേക്കു ചെന്നു, സ്കൂട്ടറിൽ കേറി ഇരുന്നു.
അമ്മയുടെ സ്കൂട്ടറിന് പിന്നിൽ പനിയുടെ ക്ഷീണത്തിൽ തളർന്നിരുന്നാണ് ഞാൻ ക്ലിനിക്കിലേക്ക് പോയത്.