താഴെ വെച്ച് ആന്റിയും അമ്മയും തമ്മിൽ സംസാരിക്കുന്നത് എനിക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.
“സീനേ, എന്നാൽ ഞാൻ ഇറങ്ങുകയാണ്.
അവന് മരുന്ന് കൊടുക്കാൻ മറക്കണ്ട,” ആന്റി പറയുന്നത് കേട്ടു.
“ശരി ജീജേ, നീ ഇത്രയും നേരം ഇവിടെ നിന്നല്ലോ, അത് മതി,” അമ്മ മറുപടി നൽകി.
വീടിന്റെ മുൻവാതിൽ അടയുന്ന ശബ്ദവും ആന്റിയുടെ സ്കൂട്ടർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുന്ന ശബ്ദവും കേട്ടതോടെ മുറിയിൽ ഒരു നിശബ്ദത പടർന്നു.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മ കഞ്ഞിയുമായി മുറിയിലേക്ക് വന്നു.
“ദാ.
.
.
ഇത് പതുക്കെ കുടിക്കൂ.
ആന്റി നല്ലവണ്ണം വേവിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ട്,” അമ്മ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ അമ്മ തന്ന കഞ്ഞി കുടിക്കുമ്പോഴും എന്റെ മനസ്സിൽ ഹോസ്പിറ്റലിലെ ആ കാഴ്ചകളായിരുന്നു.
ഡോക്ടർ ആ പരിശോധനാ കട്ടിലിനടുത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ അവരുടെ കറുത്ത നൈറ്റിക്കുള്ളിലൂടെ കണ്ട ആ മുലകളുടെ വെട്ടും, കസേരയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ആ നൈറ്റിയുടെ വിടവിലൂടെ കണ്ട സ്വർണ്ണപ്പാദസരമിട്ട ആ തടിച്ച കാലുകളും എന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് മായുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ഒപ്പം നേഴ്സിന്റെ യൂണിഫോമിന് താഴെ കണ്ട ആ കറുത്ത ചരട് പാദസരവും.
മരുന്നും കഴിച്ച് ഞാൻ കിടന്നപ്പോൾ പുറത്ത് മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
ആ തണുപ്പിലും എന്റെ ഉള്ളിൽ ആന്റിയുടെ വെള്ളി മിഞ്ചികൾ തന്ന ചൂട് അപ്പോഴും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു.
ആന്റി വീട്ടിലേക്ക് പോയെങ്കിലും ആന്റിയുടെ ഗന്ധവും പാദസരങ്ങളുടെ കിലുക്കവും ആ മുറിയിൽ എവിടെയോ തങ്ങിനിൽക്കുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.
അങ്ങനെ പതിയെ ഉറക്കത്തിലേക്കു വീണു.