Posted by ജീജ ആന്റി ഇതുകേട്ട് ഒന്ന് ചിരിച്ചു.
അമ്മയും ജീജ ആന്റിയും കൂടി വിറകുകളെല്ലാം അടുക്കി വലിയ കെട്ടുകളാക്കി മാറ്റി.
അമ്മ അമ്മയുടെ വിറകുകെട്ടും ജീജ ആന്റി ആന്റിക്ക് വേണ്ട വിറകുകളും എടുത്തു.
സംസാരത്തിനിടയിൽ അമ്മ പറഞ്ഞു, “ജീജേ, നീ എന്തിനാ ഒറ്റയ്ക്ക് അങ്ങോട്ട് പോകുന്നത്? പണിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് പോരൂ, നമുക്ക് കുറച്ചു നേരം കൂടി ഇവിടെയിരുന്ന് സംസാരിക്കാം.
”
“ശരി സീനേ, ഞാൻ വീട്ടിൽ ചെന്ന് വിളക്ക് വയ്ക്കട്ടെ.
അത് കഴിഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരാം,” ജീജ ആന്റി മറുപടി നൽകി.
അമ്മ വിറകുകെട്ട് നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ച് നടക്കാൻ തുടങ്ങി.
“ടാ കാർത്തിക്കേ.
.
.
അവിടെ നോക്കി നിൽക്കാതെ എന്റെ കൂടെ വന്നേ,” എന്ന് വിളിച്ച് അമ്മ എന്നെയും കൂടെക്കൂട്ടി.
ഞാൻ അമ്മയുടെ പിന്നാലെ നടന്നു.
മുമ്പിൽ നടന്നുപോകുന്ന അമ്മയുടെ ചുവടുകൾക്കൊപ്പം ആ സ്വർണ്ണ പാദസരങ്ങൾ താളത്തിൽ ചലിക്കുന്നത് ഞാൻ ആസ്വദിച്ചു.
വള്ളിച്ചെരുപ്പ് മണ്ണിൽ അമരുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന ശബ്ദത്തിനൊപ്പം ആ സ്വർണ്ണനൂലിന്റെ നിശബ്ദ ചലനവും ഹൃദയത്തിൽ ഏറ്റുവാങ്ങി.
പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ജീജ ആന്റി തന്റെ പറമ്പിലെ ഇടവഴിയിലൂടെ നടന്നു പോകുന്നു.
അവർ നടക്കുമ്പോൾ ആ വെള്ളിക്കൊലുസുകൾ തമ്മിൽ തട്ടി ഉതിരുന്ന മനോഹരമായ സംഗീതം ആ സന്ധ്യയുടെ നിശബ്ദതയിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു.
ആ കാഴ്ചാസംഗീതം ഹൃദയത്തിൽ ഏറ്റുവാങ്ങി ഞാൻ അമ്മയുടെ പിന്നാലെ വീട്ടിലേക്ക് കയറി.
അമ്മയോടൊപ്പം ഞാൻ അകത്തേക്ക് കയറി.
മുറ്റത്ത് വെച്ച് തന്നെ രണ്ടുപേരും ചെരുപ്പുകൾ അഴിച്ച് പുറത്തിട്ടു.