“കുട്ടികളോ?”
“അതേ. ഞങ്ങളെപ്പോലെ രണ്ടുപേരെങ്കിലും വേണം. ഒരാണും ഒരു പെണ്ണും.”
എല്ലാം കേട്ട് അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ അമർന്നിരുന്ന അവന്റെ kambimaman ക്ഷമയില്ലാതെ പിടഞ്ഞു.
“മോളേ… ഹൽദിയാക്ക്… ദൊക്കെ അറിയാവോ..?“
“പിന്നേ… ഇക്കാര്യമെല്ലാം ഓള്ക്കും അറിയാന്ന്. ഞങ്ങള് രണ്ടാളും ഒന്നും മറച്ചുവെക്കാറില്ല വാപ്പാ… എല്ലാം ഡിസ്കസ് ചെയ്യും. ഈ കാര്യമെല്ലാം നേരത്തെ ഡിസ്കസ് ചെയ്തിരിക്കണു. ഓളും നോക്കിയിരിക്കേണ് പത്തൊമ്പതാകാൻ. അവൾക്കും എല്ലാം അറിയാം. അവൾക്കും ഒരു ദേഷ്യോം ഇല്ലാട്ടോ. സ്നേഹേ ഉള്ളൂ. ഞാൻ ഉമ്മാനോട് ഇതൊക്കെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഒക്കെ കൂടെ ഹൽദിയേം ഉണ്ടാരുന്നു. അവളെ ഇന്നേവരെ ഞാൻ ഒന്നും ഒളിച്ചിട്ടില്ല.”
“എന്നാലും ഉമ്മാ ഇത്രേം കാലമായിട്ടും, എന്നോട് ഒരക്ഷരം പറഞ്ഞില്ലല്ലോ.”
“ഇങ്ങളോട് ഇപ്പോ ഒന്നും പറയണ്ടാന്ന്, ഞങ്ങള് മൂന്നുപേരും കൂടെയാണ് തീരുമാനിച്ചത്. നേരത്തെ അറിഞ്ഞാൽ ഇങ്ങള് സമ്മതിയ്ക്കൂല്ലാന്ന് ഉമ്മാക്കറിയാം.
“ങ്ങള് ഞങ്ങടെ മുത്താണ് വെല്ലിക്കാ! ഞങ്ങടെ പൊന്നു വാപ്പാ! ഇങ്ങളെക്കഴിഞ്ഞേ ഉള്ളൂ, ഞങ്ങൾക്കെന്തും!
“ഇന്ന് ന്റെ പിറന്നാൾ പാർട്ടി കഴിഞ്ഞപ്പം ഉമ്മ പറഞ്ഞ്, ഇനി ഞാൻ വേണം ന്റെ വെല്ലിക്കായ്ക്കെന്ന്. അല്ലാ… ന്റെ വാപ്പായ്ക്കെന്ന്. ഇനി ഈ നെഞ്ച് എനിക്കും വേണം.”
“ആരിഫാ… ന്റെ മോളേ… ഉമ്മ് മ്മ…”
“ന്റെ വാപ്പാ… ഉമ്മ് മ്മ.”
എല്ലാം അറിഞ്ഞ്, എല്ലാം മറന്ന് ആസിഫിന്റെ കൈകൾ മകളെ ചുറ്റി.
അവന്റെ കൈകൾ ആ കൊഴുത്ത വെണ്ണതോൽ ക്കുന്ന ദേഹം മുഴുവൻ തഴുകി.