Posted by ആ സ്വരത്തിലെ വാൽസല്യം തിരിച്ചറിയാമായിരുന്നു.
‘നല്ല പാവം! എന്നെ കഴിഞ്ഞ മൂന്നുദിവസമായി പലവട്ടം പിഴിഞ്ഞത് ഉമ്മ അറിഞ്ഞാൽ, എന്റെ മോൻ ഒരു പാവമേയല്ലാ എന്ന് ഉമ്മാക്ക് മനസ്സിലാകും!’ ആയിഷാ മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു. കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി.
പെട്ടെന്നാണ് ആയിഷ ഞെട്ടിയത്.
‘ന്റെ റബ്ബേ… ഉമ്മാ മോനെ പുതപ്പിച്ചെന്നോ? മോൻ നൂൽബന്ധം ഇല്ലാതെയായിരിയ്ക്കും കിടന്നിരുന്നത്. ഓട്ടത്തിൽ അവനെ പുതപ്പിക്കാനും മറന്നു. പിന്നെ ആ മുറിയിലെ ആസിഫിന്റെ അലങ്കാരങ്ങൾ! ഗ്ലാസ്സിലെ പാതികുടിച്ച പാൽ… അഴിച്ചിട്ട വസ്ത്രങ്ങൾ… ഉമ്മ കണ്ടുകാണുമോ? ഉമ്മ എന്തു കരുതിയോ ആവോ. പക്ഷേ… ആ മുഖത്തൊന്നും കാണാനില്ല.’
നബീസായുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് പാളിനോക്കിയ ആയിഷായുടെ മുഖം വിളറി. പിന്നെ ചുവന്നു.
ചുവന്ന മുഖം ഉമ്മയിൽ നിന്നൊളിച്ച്, ആസിഫിനുള്ള ചായയും എടുത്ത് ആയിഷ സാവധാനം അവന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
മൂന്നുദിവസമായുള്ള പലവട്ടം കളികളും, ഇന്നലെ താലിമാല ചാർത്തിയശേഷം മകന്റെ ആദ്യരാത്രിയിലെ മാത്രം മൂന്നു കളികളും മൂലം, നടക്കുമ്പോൾ സ്വൽപം ബുദ്ധിമുട്ട് അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു.
സുഖമുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട്! ഇനിയെന്നും ഈ ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവിയ്ക്കാൻ താൻ ഒരുക്കമാണ്!!
പക്ഷേ ഉമ്മയെങ്ങാനും അറിഞ്ഞാൽ എല്ലാ സുഖവും തീർന്നു!
***
ഇടംകണ്ണിലൂടെ ആ ഞെട്ടലും, വിളർച്ചയും, മുഖത്ത് പെട്ടെന്നു പടർന്ന ശോണിമയും കണ്ട നബീസ, ആയിഷ കാണാതെ പുഞ്ചിരിച്ചു.
കുറച്ചു പ്രയാസപ്പെട്ടുള്ള ആ നടപ്പുനോക്കിനിന്ന നബീസയുടെ മനസ്സിൽ, വാപ്പായും ആയുള്ള തന്റെ ആദ്യരാത്രിയുടെ പിറ്റേന്ന്, ഇതിനേക്കാൾ പ്രയാസപ്പെട്ട് താൻ നടന്നതും, വാപ്പ സ്നേഹത്തോടെ വന്ന് തന്നെ പൂപോലെ കോരിയെടുത്തുകൊണ്ടുപോയതും ഓർമ്മവന്നു.