Posted by മരവിച്ച മനസ്സുമായി നീ തിരിച്ചു വരുവോളം കാത്ത് നില്കും ഓരോ ദിവസവും നീ വിളിച്ചില്ലേൽ വല്ലാത്ത ദേഷ്യം തോന്നും.
ആരോട്.
എന്നോട് തന്നെ.
അതെന്തിനാ.
അവനെ ഇത്രയും സ്നേഹിച്ചോണ്ടല്ലേ പെണ്ണെ എന്നുള്ള ദേഷ്യം.
ഇപ്പൊ അതൊക്കെ മാറിയില്ലെടി ദേ ഇപ്പൊ മക്കൾ രണ്ടും ആയി.
ഹ്മ്മ്.
അതാ ഒരു സമാധാനം.
നമ്മുടെ മകന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോ നിന്നനെ കാണുന്നപോലെയാ നിന്റെ കവിള് കോട്ടിയുള്ള ചിരിയും ആ നുണക്കുഴിയും ഒക്കെ അവനും ഉണ്ട്.
അച്ഛന്റെ മകൻ അല്ലേടി.
ഹ്മ്മ് അതിനു ഞാൻ സഹിച്ച വേദന.
എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് നിർമല അവനെ ഒന്ന് നോക്കി.
ശ്രീ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചോണ്ട് എന്നും കടപ്പെട്ടിരിക്കും പെണ്ണെ.
എന്തിന്.
ഈ വയറ്റിൽ എന്റെ ജീവന്റെ തുടിപിനെ പത്തുമാസം ചുമന്നു ഇതുപോലെ ഒരു സുന്ദര കുട്ടപ്പനെ എനിക്കായ് നൽകിയിലെ അതിന്.
എന്റെ കടമയല്ലേ ശ്രീ.
നമ്മളൊന്നാണ് എന്നതിന്റെ അടയാളം അല്ലേ അവൻ.
ഹ്മ്മ് ശരിയാ ഇനി.ഒന്നുടെ ഒന്നാകേണ്ടേ പെണ്ണെ.
അയ്യോടാ അത് ഇനി എന്റെ മോൻ അവനെ ആദ്യത്തെ പള്ളിക്കൂടത്തിൽ ചേർക്കില്ലേ അതിനുശേഷം കെട്ടോ.
അയ്യോ അപ്പോഴേക്കും കാലം കുറെ ആകീല്ലേ പെണ്ണെ.
ആണോ.
ഹ്മ്മ് എന്നാ ഒരു മൂന്ന് വർഷം കൂടെ.
അത് ഓക്കേ.
അതെന്താണാവോ.
അതോ ഈ ഇളനീരിലെ മധുരപാൽ വറ്റി വരുമ്പോളേക്കും അടുത്ത ഉറവ പൊട്ടിക്കണ്ടേ പെണ്ണെ.
അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാണോ ശ്രീക്ക് എന്റെ മുലപ്പാൽ
ഹ്മ്മ് പിന്നല്ലാണ്ട് എത്ര കുടിച്ചാലും മതിവരില്ല.
ഹ്മ്മ് അനുഭവിക്കുന്നുണ്ട് അത്.
എന്തോ..
അല്ല രാത്രിയിലെ കുടി കാണുമ്പോ അറിയുന്നുണ്ട് എന്ന്.