പോത്തന്റെ മകൾ [Smitha]

Posted by

പരിസരംമറന്ന് സിന്ധു ഉറക്കെ അലറി വിളിച്ചു.അത്രയ്ക്ക് സുഖമായിരുന്നു അവൾക്ക് ആ നിമിഷം കിട്ടിയത്. അവന്റെ അരവും ബലവും പരുപരുപ്പുമുള്ള നാവ് ആഴത്തിൽപൂർച്ചാലിൽ ഉരഞ്ഞു നീങ്ങി.

അവൾ അരക്കെട്ട് അവന്റെ നാവിലേക്ക് തള്ളിക്കൊടുത്തു.

ഇരുകൈകള്കൊണ്ടും അവന്റെ പിൻ കഴുത്തിൽ പിടിച്ച് പൂറിനോട് ചേർത്ത് ഉരച്ചു.

അവളുടെ കൊടും ചൂട് നിറഞ്ഞ പൂർ ഭൂവിഭാഗം അവന്റെ നാക്കിൽ നിന്നും പെയ്യുന്ന മഴയെ സ്വീകരിച്ചു.

അപ്പോഴാണ് മറ്റൊരു ഓട്ടോ വരുന്നത് അവർ കണ്ടത്.

“ചേച്ചി…”

അവൻ പെട്ടെന്ന് അവളിൽ നിന്നകന്നു.

സുഖത്തിന്റെ ഉഗ്രമായ തീ ഇടയ്ക്ക് വെച്ച് കെട്ടുപോയതിൽ അവൾക്ക് അതിയായ അസഹ്യത തോന്നി.

അപ്പോൾ ഓട്ടോറിക്ഷാ അവരുടെ സമീപംവന്നു നിന്നു.

“എന്റെ അമ്മെ! മമ്മി,”

ഓട്ടോയിൽ നിന്നുമിറങ്ങിയ ആളെക്കണ്ട് ജോസ് മോൻ അമ്പരന്നു.

“എന്റെ പേര് പറഞ്ഞേക്കരുത്…ഏതേലും വെടി ആരുന്നൂന്ന് പറഞ്ഞാ മതി…”

അവർ കാണുന്നതിന് മുമ്പേ സിന്ധു മറുവശത്തുകൂടിയിറങ്ങി ഇരുട്ടിലേക്ക് ഓടി.

“നീ എന്നെതിനാടാ ഇവിടെ നിക്കുന്നെ?”

“ആരാ നിന്റെ കൂടെ ഓട്ടോയിൽ ഒണ്ടാരുന്നേ? എന്തിനാ അവള് എന്നെ കണ്ടപ്പം ഓടീത്?”

ജോസ് നിന്ന് വിക്കാനും വിറയ്ക്കാനുംതുടങ്ങി.

“എടാ നിന്നോടാ ചോദിച്ചേ?”

അത് കൂട്ടുകാരൻ മണിക്കുട്ടന്റെ ഓട്ടോയായിരുന്നു.

“മണിക്കുട്ടാ നീ ഇവനോട് ഒന്ന് ചോദിച്ചെടാ,”

സാറാമ്മ തിരിഞ്ഞ് മണിക്കുട്ടൻ നോക്കി.

“ആരാരുന്നു ജോസ് മോനെ? അത്?’

പെട്ടെന്നാണ് ജോസ്‌മോൻറെ മനസ്സിലേക്ക് ഒരു ആശയം കടന്നു വന്നത്.

“അത് ആരേലുവാട്ടെ! ഞാൻ പറയാം പിന്നെ!”

പിന്നെ അവൻ ഓട്ടോയിൽനിന്നുമിറങ്ങി.

“ഈ സമയത്ത് മമ്മിയെങ്ങോട്ട് പോകുവാ?

ഒരു നിമിഷം സാറാമ്മയൊന്നു വിളറി. മണിക്കുട്ടനും.

“ഞാൻ …ഞാൻ…”

“ഞാൻ ഞാൻ!! ഒരു പ്രാവശ്യം ഞാൻ എന്ന് പറഞ്ഞാ മതി! എനിക്ക് ചെവി കേക്കാം. പൊട്ടാനൊന്നും അല്ല. കഴിഞ്ഞ ചൊവ്വാഴ്ച്ചയും മമ്മീനെ കേറ്റിക്കൊണ്ട് എങ്ങോട്ടാടാ മണിക്കുട്ടാ പോയെ?”

അവൻ പിന്നെയും ഉത്തരം പറയാതെ നോക്കിയതേയുള്ളൂ.

“മണിക്കുട്ടാ വേഗം വീട്ടിലേക്ക് വിട്!”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *