അച്ചു അവന്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അവൻ ആ പിടി വിട്ടില്ല. പകരം അവളുടെ മുടിയിഴകൾ പതുക്കെ വകഞ്ഞുമാറ്റി അവളുടെ കഴുത്തിന് താഴെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് ഒന്ന് തട്ടി.
“ഇവൾക്ക് ഭയങ്കര പേടിയാ ഹരിച്ചേട്ടാ.. പക്ഷേ ക്യാമറ ഓൺ ആയാൽ പിന്നെ ഇവളാകെ മാറും. പിന്നെയുള്ള കളി വേറെയാണ്.”
സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ ഓരോ വാക്കുകളും എന്റെ ഉള്ളിൽ തറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ‘കളി’ എന്ന വാക്ക് അവൻ പ്രയോഗിച്ച രീതിയിൽ ഒരുതരം അശ്ലീലത ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ സംശയിച്ചു. അവന്റെ വിരലുകൾ അച്ചുവിന്റെ തോളിൽ നിന്ന് പതുക്കെ താഴേക്ക് നീങ്ങുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു. അവളുടെ കയ്യിലെ മസിലുകളിൽ അവൻ പതുക്കെ അമർത്തുന്നുണ്ട്. അച്ചു അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാത്ത മട്ടിൽ സിദ്ധാർത്ഥ് പറയുന്ന തമാശകൾ കേട്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
“ഹരി.. എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തത്? സിദ്ധു പറയുന്നത് കേട്ടില്ലേ.. അവൻ എന്നെ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ കളിയാക്കും,”
അച്ചു എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
“ഓ നിങ്ങളെയൊക്കെ ഇപ്പൊ പരിചയപ്പെട്ടല്ലേ ഉള്ളു… ആ ഒരു വൈബിലേക്ക് എത്തുന്നതേയുള്ളു….എന്തായാലും സിദ്ധാർത്ഥ് തമാശ പറയുന്നതല്ലേ,… ക്ഷമിച്ചു വിട് നീ…”
ഞാൻ ഒരുവിധം ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ എന്റെ കണ്ണുകൾ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ കൈകളിലായിരുന്നു. അവൻ ഇപ്പോൾ അവളുടെ ഇടുപ്പിനോട് ചേർന്നാണ് കൈ വെച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഭക്ഷണം എത്തിയപ്പോഴും സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ സംസാരം നിലച്ചില്ല. അച്ചുവിന് ആവശ്യമുള്ള കഷ്ണങ്ങൾ അവൻ തന്നെ തിരഞ്ഞുപിടിച്ച് അവളുടെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് ഇട്ടുകൊടുക്കുന്നുണ്ട്….