അച്ചു കിതച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവളുടെ നെഞ്ചുവിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, മുടിയിഴകൾ മുഖത്തൊട്ടി നിൽക്കുന്നു. അവൾ പതുക്കെ തലയുയർത്തി എന്നെ നോക്കി.
“ഹരി… ഇന്നിനി പ്രാക്ടീസ് പറ്റില്ല. നമുക്ക് പോയാലോ?”
ഞാൻ സീറ്റിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവൾ കൈ നീട്ടിയപ്പോൾ ഞാൻ അത് പിടിച്ചു അവളെ എഴുന്നേൽക്കാൻ സഹായിച്ചു. എന്റെ കൈകളിൽ തട്ടിയ അവളുടെ ചർമ്മത്തിന് നല്ല ചൂടായിരുന്നു. അവളിൽ നിന്നും ഉയരുന്ന ആ വിയർപ്പിന്റെ മണം… അത് അരോചകമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരുതരം ലഹരി പടർത്തുന്ന ഗന്ധമായിരുന്നു.
ആ മുറിയിലെ ഏസിയുടെ തണുപ്പിലും അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും പ്രസരിക്കുന്ന ആ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധം എന്റെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിൽ തങ്ങിനിന്നു.
ഞങ്ങൾ സ്റ്റുഡിയോയുടെ വാതിലിനടുത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഞാൻ പതുക്കെ പുറകോട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. സൽമാനും സിദ്ധാർത്ഥും അവിടെത്തന്നെ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അവർ എന്നെയും അച്ചുവിനെയും നോക്കി പരസ്പരം എന്തോ സ്വകാര്യം പറയുകയും മന്ദഹസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.
ആ ചിരിയിൽ ഒരുതരം അവജ്ഞയും അഹങ്കാരവും കലർന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. ഒരുപക്ഷേ ഞാൻ ഇല്ലാത്തപ്പോൾ അവർക്കിടയിൽ നടക്കാൻ പോകുന്ന കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചാകാം അവർ പങ്കുവെച്ചത്. പക്ഷേ, ഞാൻ അത് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു മുന്നോട്ട് നടന്നു.
സ്റ്റുഡിയോയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ഞങ്ങൾ കാറിനടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അച്ചു തളർച്ചയോടെ പാസഞ്ചർ സീറ്റിലേക്ക് ഇരുന്നു.