“ഹരി… നീ തന്നെ വണ്ടി ഓടിച്ചോ, എനിക്ക് നല്ല ക്ഷീണം,” അവൾ കണ്ണടച്ച് സീറ്റിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.
ഞാൻ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലിരുന്ന് വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. കാറിലെ എസി ഓൺ ആയതോടെ അച്ചുവിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള ആ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധം കാറിനുള്ളിലാകെ പടർന്നു. അവൾ വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന മുടിയിഴകൾ മാറ്റി ഇരുന്ന് പതുക്കെ ഒന്ന് മൂളി.
ഞാൻ ഗിയർ മാറ്റി വണ്ടി സാവധാനം മുന്നോട്ട് എടുത്തു. സ്റ്റുഡിയോയുടെ ഗേറ്റ് കടന്നു മെയിൻ റോഡിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോഴും എന്റെ മനസ്സിൽ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെയും സൽമാന്റെയും ആ ചിരിയായിരുന്നു.
അച്ചുവിനെ അവർ സ്വന്തമാക്കിയത് പോലെയായിരുന്നു ആ നോട്ടം. പാലക്കാട്ടേക്കുള്ള എന്റെ യാത്ര അടുത്തു വരികയാണ്. ആ രണ്ട് ദിവസങ്ങളിൽ ഇവിടെ എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്നറിയാത്ത ഒരു പരിഭ്രമം എന്റെ ഉള്ളിൽ അപ്പോഴും ബാക്കിയായിരുന്നു.
എങ്കിലും ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഞാൻ ഇരുളിലൂടെ കാർ മുന്നോട്ട് തെളിച്ചു.
സ്റ്റുഡിയോയുടെ പാർക്കിംഗിൽ നിന്നും വണ്ടി പുറത്തേക്ക് എടുത്തപ്പോൾ നഗരം തിരക്കിന്റെ പാരമ്യത്തിലായിരുന്നു. വൈകുന്നേരത്തെ ആ വെളിച്ചത്തിൽ കാറിനുള്ളിലെ എസിയുടെ തണുപ്പിലും അച്ചുവിന്റെ ശരീരം വല്ലാതെ ചൂടാകുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.
അവൾ സീറ്റിലേക്ക് ചാരി കണ്ണുകൾ മുറുക്കി അടച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഇടയ്ക്കിടെ അവളുടെ ശരീരം ചെറുതായി ഒന്ന് വിറയ്ക്കുന്നുണ്ട്.
ഞാൻ വണ്ടി ഓടിക്കുമ്പോഴും ഇടംകണ്ണിലൂടെ അവളെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ മുഖം വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥമാണ്. ചുണ്ടുകൾ പതുക്കെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ട്. പെട്ടെന്നാണ് ഞാൻ അത് ശ്രദ്ധിച്ചത്, അവൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് പാന്റിന്റെ മുൻവശത്ത്, തന്റെ യോനിഭാഗത്ത് പതുക്കെ ചൊറിയുന്നു.