തിരികെ വന്നപ്പോഴേക്കും അച്ചു ബില്ല്. എല്ലാം പേ ചെയ്തിരുന്നു…
ഞങ്ങൾ പിന്നീട് അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി പുറത്തേക്ക് നടന്നു…
അവളവന്റെ കൂടെ തന്നെയാണ് നടക്കുന്നത്…
വരാനിരിക്കുന്ന പാലക്കാട് യാത്രയെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ഓർത്തപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് വർദ്ധിച്ചു.
ഞാൻ ഇല്ലാത്ത ആ രണ്ട് ദിവസങ്ങളിൽ സിദ്ധാർത്ഥും അച്ചുവും തമ്മിൽ എന്തൊക്കെ സംഭവിക്കും? ആ ചിന്ത എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തിയിരുന്നു…
ഭക്ഷണം കഴിച്ച് റെസ്റ്റോറന്റിൽ നിന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ ഉച്ചകഴിഞ്ഞുള്ള വെയിൽ പതുക്കെ മങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. വണ്ടിയിൽ തിരിച്ചുള്ള യാത്രയിലുടനീളം സിദ്ധാർത്ഥും അച്ചുവും തമ്മിലുള്ള ആ തമാശകളും ചിരിയും തുടർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്കൊക്കെ റിയർവ്യൂ മിററിലൂടെ അച്ചു എന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു, എന്തോ ഒന്ന് എന്നോട് പറയാൻ വെമ്പുന്നത് പോലെ.
സ്റ്റുഡിയോയിൽ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ സൽമാനും ഗൗരിയും അവരുടെ പ്രാക്ടീസ് ഏരിയയിലേക്ക് നടന്നു. എന്നാൽ അച്ചു എന്നെ പതുക്കെ അടുത്തുവിളിച്ചു.
“ഹരി, നമുക്ക് ആ മുകളിലെ ക്യാബിനിൽ പോയി ഇരുന്നാലോ? എനിക്ക് നിന്നോട് കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനുണ്ട്,” അവൾ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.
ഞാൻ തലയാട്ടി അവളുടെ കൂടെ മുകളിലെ കൊച്ചു മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെ എത്തിയതും അച്ചു ആ എസി ഓൺ ചെയ്ത് സോഫയിലിരുന്നു. അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ ഗൗരവം നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.