അടുത്ത നിമിഷം, ഒട്ടും താമസമില്ലാതെ അവൾ തന്റെ ഇറുകിയ ട്രാക്ക് പാന്റ്സ് കാലുകൾക്കിടയിലൂടെ വലിച്ചൂരി ദൂരേക്ക് എറിഞ്ഞു. കാറിന്റെ ആ ഇടുങ്ങിയ പിൻസീറ്റിൽ അവൾ തന്റെ വെളുത്തു തുടുത്ത കാലുകൾ പരമാവധി കവച്ചു വെച്ച് എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
വിയർപ്പും മഴത്തുള്ളികളും പറ്റിപ്പിടിച്ച അവളുടെ തുടകൾക്കിടയിലെ ആ മദനപ്പൂവ് ഞാൻ കണ്ടു. അത് കാമജലത്താൽ കുതിർന്ന്, തേൻ ഒഴുകുന്നതുപോലെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവളുടെ പാൻറിന് മുകളിലൂടെ പോലും ആ ഈർപ്പം പടർന്നിരുന്നു. അത്രമേൽ വന്യമായ ഒരു ദാഹം അവളിൽ ഇരമ്പുന്നത് ഞാൻ ആദ്യമായി കാണുകയായിരുന്നു.
“അച്ചു… എടി നീയെന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത്? നമുക്ക് വീട്ടിൽ പോയിക്കൂടെ? ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ വലിയ പ്രശ്നമാകും… പ്ലീസ് അച്ചു,”
ഞാൻ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു. പുറത്ത് മഴ കനക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും എപ്പോഴാണ് ഒരാൾ ആ വഴി വരിക എന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല. എന്റെ ഉള്ളിലെ ഭയം എന്നെ തളർത്താൻ നോക്കി.
പക്ഷേ അച്ചു അതൊന്നും കേൾക്കുന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നില്ല.
അവൾ പെട്ടെന്ന് മുന്നോട്ട് നീങ്ങി എന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു. അവളുടെ മുഖം എന്റെ മുഖത്തോട് തൊട്ടുരുമ്മി.
“ഹരി… പ്ലീസ്… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വേണം. വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ ഈ ഒരു സുഖം കിട്ടില്ല. ഈ മഴയും ഈ കാറും… എന്റെ ഉള്ളിൽ ആകെ ഒരു തീയാണ്. എന്നെ ഒന്ന് അടിക്ക് ഹരി… എനിക്ക് വയ്യ… പ്ലീസ്…”
അവൾ ഏങ്ങലടിച്ചു കൊണ്ട് പറയുകയായിരുന്നു. അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരുതരം യാചനയും അതേസമയം കല്പനയും കലർന്നിരുന്നു.