Posted by
“അച്ചു…”
ഞാൻ അവളുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു.
“നിന്റെ പ്രൊഫഷണൽ കാര്യങ്ങളിൽ ഞാൻ ഇടപെടില്ലെന്ന് നിനക്ക് വാക്ക് തന്നതല്ലേ? ആ വാക്ക് ഞാൻ തെറ്റിക്കില്ല. നിന്റെ കരിയറിന് നല്ലതെന്ന് തോന്നുന്നതെന്തും നിനക്ക് ചെയ്യാം. എനിക്ക് അതിൽ പരാതിയൊന്നുമില്ല.”
ഞാൻ അത് പറയുമ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു നോവ് ഉണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും അച്ചുവിന്റെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ ആ പ്രകാശം കണ്ടപ്പോൾ അത് മറക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു.
“സത്യമാണോ ഹരി? നിനക്ക് കുഴപ്പമില്ലല്ലോ?”
അവൾ ആവേശത്തോടെ എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
“നീ എന്നെ ഇത്രത്തോളം മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ടല്ലോ എന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് വലിയ സന്തോഷം തോന്നുന്നു. താങ്ക് യൂ ഹരി… താങ്ക് യൂ സോ മച്ച്!”
അവൾ എന്റെ കവിളിൽ ഒരു ഉമ്മ നൽകി താഴേക്ക് ഓടിപ്പോയി. അവൾ സന്തോഷവതിയാണ്. പക്ഷേ, എന്റെ മനസ്സ് വീണ്ടും അസ്വസ്ഥമായി തുടങ്ങിയിരുന്നു. പാലക്കാട്ടേക്കുള്ള എന്റെ യാത്രയും, ഞാൻ ഇല്ലാത്ത ആ ദിവസങ്ങളിൽ അവർ നടത്തുന്ന ആ ‘ഇന്റിമേറ്റ്’ പ്രാക്ടീസുകളും എന്റെ ചിന്തകളെ വീണ്ടും കാർന്നുതിന്നാൻ തുടങ്ങി.
സ്റ്റുഡിയോയുടെ വിസ്താരമേറിയ ഹാളിന്റെ ഒരു മൂലയിലെ പ്ലാസ്റ്റിക് കസേരയിൽ ഞാൻ ഇരുന്നു. ഹാളിന്റെ വലിയ ചുവർ കണ്ണാടികളിൽ ഡാൻസ് ഫ്ലോറിലെ ഓരോ ചലനവും പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ട്. എസി ഓൺ ആണെങ്കിലും ഹാളിനുള്ളിൽ ഒരുതരം ഉഷ്ണം അനുഭവപ്പെട്ടു. അച്ചുവും സിദ്ധാർത്ഥും സൽമാനും പെർഫോമൻസിനായുള്ള വേഷത്തിലേക്ക് മാറിയിരുന്നു.