നിറമുള്ള വെയിലുകൾ [Smitha]

Posted by

മാത്യൂസ് വാച്ച് നോക്കി.

“ഇപ്പം എട്ടര! എട്ടര ആയാ തീര്‍ന്നു കാണില്ലേ?”

ആന്‍റണി ചോദിച്ചു.

“എട്ടിന് കുര്‍ബാന തീരും. ഒപ്പീസോക്കെ എട്ടരയാകുമ്പം തീര്‍ന്നു കാണും…”

“എന്നാ ഒന്നുകൂടി ട്രൈ ചെയ്യ്‌,”

സൂസന്‍ മകനോട്‌ പറഞ്ഞു.

മാത്യൂസ് ഡയല്‍ ചെയ്തു.

“ച്ചേ!!”

അവന്‍ നിരാശയോടെ കൈ കുടഞ്ഞു.

“എന്നാടാ?”

മാത്യൂസ് ചോദിച്ചു.

“അവന്‍റെ ഫോണ്‍ എന്‍ഗേജ്ഡാ അപ്പാ!”

“ഇന്ന് അപ്പാപ്പന്‍റെ ആണ്ടല്ലേ, കൊറേപ്പേര് വിളിക്കുന്നുണ്ടാവും!”

എല്ലാവരുടെയും മുഖങ്ങളില്‍ നിരാശ പ്രകടമായി.

“ഇതെന്നാന്നെ ആരും കഴിക്കാന്‍ തൊടങ്ങാത്തെന്നേ ?”

അങ്ങനെ ചോദിച്ചുകൊണ്ടാണ് സാന്ദ്ര അങ്ങോട്ട്‌ വന്നത്.
നീല ടാങ്ക് ടോപ്പ്.
വെളുത്ത മിനി സ്ക്കര്‍ട്ട്.
ഇടതൂര്‍ന്ന, എന്നാല്‍ മൃദുവായ മുടിയിഴകള്‍ മനോഹരമായി അവളുടെ തോളിനിരുവശത്തും ഓളം വെട്ടി.
അവളുടെ രൂപഭംഗിയിലേക്ക് നോക്കി ശീതള്‍ തംസ് അപ്പ് മുദ്ര കാണിച്ചു.

“എന്നാ, ഞാന്‍ വരാത്തത് കൊണ്ടാണോ? എന്നാ മത്തച്ചായന്‍റെ മൊഖം ഇഞ്ചി കടിച്ച കൊരങ്ങന്‍റെ പോലെ ഇരിക്കുന്നെ?”

അവള്‍ മാത്യൂസിന്‍റെ സമീപത്ത് കസേര വലിച്ചിട്ടിരുന്നു.
പെട്ടെന്ന് മാത്യൂസിന്‍റെ ഫോണ്‍ ശബ്ദിച്ചു.

“കര്‍ത്താവേ!”

ഇഷ്ട്ടക്കേടോടെ അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“അഗര്‍വാളാ!”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *