നിറമുള്ള വെയിലുകൾ [Smitha]

Posted by

സൂസന്‍ അവളെ ചോദ്യരൂപത്തില്‍, ശാസനയോടെ നോക്കി.
അവള്‍ മുഖം മാറ്റി ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതില്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു.
**************************************************************

ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മേന്‍റ്റിലേക്ക് ഒരു മെയില്‍ അയച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് സൂസന്‍ വാതില്‍ക്കല്‍ നില്‍ക്കുന്നത് സാന്ദ്ര കാണുന്നത്.
അവള്‍ മുഖം തിരിച്ചു നോക്കി.

“എന്താ മമ്മി?”

മോണിട്ടറിലേക്ക് ശ്രദ്ധ മാറ്റി സാന്ദ്ര ചോദിച്ചു.

“ബിസിയാണോ മോളെ?”

സൂസന്‍ ചോദിച്ചു.

സാന്ദ്ര പെട്ടെന്ന് മുഖം തിരിച്ച് അമ്മയെ നോക്കി.

“ഇന്നെന്താ എന്‍റെ മമ്മി സുന്ദരിയ്ക്ക് ഒരു ഇന്‍ട്രോയൊക്കെ? അല്ലെങ്കില്‍ ഇടിച്ചു കേറിപ്പറയുന്നതാണല്ലോ…”

അവള്‍ അമ്മയുടെ കൈയ്യില്‍ പിടിച്ചു തന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു.

സൂസന്‍ അകത്തേക്ക് കയറി മകളുടെ അടുത്ത് സോഫയില്‍ ഇരുന്നു.
അവളുടെ മുടിയിലൂടെ കയ്യോടിച്ചു.

“ഒരു ബിസീം ഇല്ല…”

സൂസന്റെ തഴുകലിന്റെ സുഖത്തില്‍ സാന്ദ്ര പറഞ്ഞു.

“എന്താ മമ്മി? എന്തോ കാര്യമായി ഉണ്ടല്ലോ..മമ്മീടെ മൊഖം കണ്ടാല്‍ അറിയാം…”

സൂസന്‍ മകളെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.

“കഴിഞ്ഞ ഒരു മാസമായി ഞാന്‍ നിന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു…”

അവളുടെ കൈവിരലുകള്‍ തഴുകിക്കൊണ്ട് സൂസന്‍ പറഞ്ഞു.

“മോളെപ്പഴും വല്ലാത്ത ഒരു വിചാരത്തിലാ… എപ്പഴും എന്തോ സ്വപ്നം ഒക്കെ കണ്ട്…ഈ ഏജില്‍ അങ്ങനെ ഒക്കെ ഉണ്ടാവും..ഉണ്ടാവുകേം വേണം …അതിനൊന്നും മമ്മി എതിരല്ല …. പക്ഷേ ….”

സൂസന്‍ മകളെ നോക്കി.
സാന്ദ്രയുടെ മുഖത്തെ ഭാവം മാറി.
അവളില്‍ ലജ്ജയും കണ്ണുകളില്‍ വാക്കുകള്‍ക്ക് പിടികൊടുക്കാന്‍ വിസമ്മതിക്കുന്ന സ്വപ്നഭാഷയും വിടര്‍ന്നു.

“മോള്‍ടെ വിചാരത്തില്‍ . സ്വപ്നങ്ങളില്‍ …അതിന്‍റെ കേന്ദ്രസ്ഥാനത്ത് ആരാ മോളെ?”

അവര്‍ മകളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ചുഴിഞ്ഞു നോക്കി.
അമ്മയുടെ നോട്ടത്തിലെക്ക് അവള്‍ ലജ്ജയുടെ വസന്തമെറിഞ്ഞു.

“ആരാ അത്?”

സൂസന്‍ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.

“വിന്‍സെന്‍റ്റ്….വിന്‍സെന്‍റ്റ് ചേട്ടായി….”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *