Posted by
“നോക്കാം… കോളേജ് ഒന്ന് സെറ്റാകട്ടെ. അച്ചുയേട്ടന്റെ കടയിൽ പോയപ്പോൾ നിന്റെ ചില ‘പതിവുകാരികൾ’ അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.”
“മ്മ്… അതൊക്കെ ഞാനും മിസ്സ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്.”
“നിന്റെ പേരിലുള്ള കേസുകളൊക്കെ തള്ളിപ്പോയിട്ടുണ്ട് എബി. പരാതി കൊടുത്തവർ തന്നെ പിൻവലിച്ചാൽ കോടതിയിൽ നിൽക്കില്ലല്ലോ.” സഞ്ജന പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും തോന്നിയില്ല. തെളിവും സാക്ഷിയുമൊക്കെയാണല്ലോ എല്ലാത്തിനും മുകളിൽ.
“എന്റെ ബൈക്ക്?”
“അതൊക്കെ വിട്ടേക്ക് എബി…” അവൾ കൂളായി പറഞ്ഞു. വലിയവീട്ടിൽ കുരുവിള എനിക്ക് തന്നതിൽ വെച്ച് തിരിച്ചു വാങ്ങിയപ്പോൾ ഏറ്റവും നഷ്ടബോധം തോന്നിയത് എന്റെ ബൈക്കിന്റെ കാര്യത്തിലാണ്.
“ശരി വക്കീലേ…”
“ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഓർമ്മയുണ്ടല്ലോ.”
“ഇപ്പോൾ പേപ്പർ വർക്കുകൾ നടക്കട്ടെ, നാളെ വാദിക്കാൻ ഒരവസരം വരും. മൂന്ന് വർഷമായി ഇതുതന്നെയല്ലേ നീ പറയുന്നത്?”
“ശരി… ഗുഡ് നൈറ്റ്.” ഞാൻ ഫോൺ വെച്ചു.
സഞ്ജനയും ഞാനും തമ്മിലുള്ള ആ പഴയ കഥകൾ നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലായി കാണില്ല. സഞ്ജന ഞങ്ങളുടെ കമ്പനിയിലെ ജൂനിയർ വക്കീലാണ്. ഒരിടയ്ക്ക് ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ നല്ല അടുത്തു. പക്ഷേ വഴി തെറ്റി പോകാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആ ബന്ധം ഒരു മതിലിന്റെ അപ്പുറവും ഇപ്പുറവും ഞങ്ങൾ നിർത്തി.
പൗലോ ഒരു ഗുണ്ടയാണ്. വീണ ഞങ്ങളുടെ കമ്പനിയിലെ ജോലിക്കാരിയും. അജയനാകട്ടെ കുരുവിളയുടെ ഡ്രൈവറും. ഒരു മലയോര ഗ്രാമത്തിലെ പ്രമാണിയുടെ കൊച്ചുമകനോട് നാട്ടുകാർക്കുള്ള സ്നേഹം പലപ്പോഴും എനിക്ക് വിനയായിട്ടുണ്ട്. പോലീസ് കേസുകൾ, മദ്യം, പിന്നെ സഞ്ജനയെപ്പോലെ കുറെ ആളുകൾ… ആ അനുഭവങ്ങളൊന്നും എന്നെ മാറ്റിയെന്ന് ഞാൻ അവകാശപ്പെടില്ല.