“നവാസ്, പൊക്കോളൂ!” ഹാരിസ് സാർ ആക്രോശിച്ചു. നവാസ് എബിയെ ഒരു പുച്ഛത്തോടെ നോക്കി ജീപ്പിൽ കയറിപ്പോയി.
“ഇത്രയും ചെയ്തിട്ടും നിനക്ക് മതിയായില്ലേടാ?” ഹാരിസ് എബിയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.
“ഞാൻ മുന്നേയും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, എന്റെ കാര്യം ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം. എനിക്ക് ആരുടെയും സഹായം വേണ്ട!” എബി ജോസിയെ ഒന്ന് നോക്കി. ജോസി പതുക്കെ പിന്നിലേക്ക് മാറി.
“അതൊക്കെ ഇതിന്റെ പുറത്ത്! എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോടാ!” ഹാരിസ് വിട്ടുകൊടുത്തില്ല.
എബി ഒന്ന് പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു. “ഈ വീടും സ്ഥലവും വലിയവീട്ടിൽ കുരുവിള എഴുതിത്തന്നതാണ്. ഹാരിസ് എബ്രഹാം വലിയവീട്ടിന്! അതായത് എനിക്ക്. ജോലിയിൽ സത്യസന്ധത കാണിച്ചിട്ട് നിങ്ങൾക്ക് എന്ത് കിട്ടി? വലിയവീട്ടിൽ കുരുവിള കള്ള് കച്ചവടം നടത്തി ഉണ്ടാക്കിയ പണം കൊണ്ട് കെട്ടിപ്പൊക്കിയതാണ് ഈ വീട്. അല്ലാതെ ലോപ്പസ് തന്ന അഞ്ച് ലക്ഷം കൊണ്ടല്ല!”
“എബി!” സ്മിത (മമ്മി) അവനെ തടയാൻ വന്നു.
“മമ്മി പോ! ഞാൻ കാരണം ഒരു പ്രശ്നം നിങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടാകില്ല. കോളേജിലെ പ്രശ്നത്തിന് ഗുണ്ടകൾ ഈ വീട്ടിൽ കയറിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അവർക്കുള്ളത് ഞാൻ കൊടുത്തോളാം.”
ചോരയൊലിക്കുന്ന വലതുകൈയുമായി എബി അകത്തേക്ക് നടക്കുന്നത് ബാക്കിയുള്ളവർ നോക്കിനിന്നു. മുറിയിലെത്തിയ അവൻ ചോര തുടച്ചുമാറ്റി ചന്ദ്രൻ അങ്കിളിനെ (പ്രിൻസിപ്പാൾ) വിളിച്ചു.
“സന്ദീപ്, ഇഷാൻ, നെൽസൺ… ഇവരുടെ മൂന്നുപേരുടെയും അഡ്മിഷൻ പേപ്പറും കഴിഞ്ഞ വർഷത്തെ മാർക്കും എനിക്ക് വേണം.” എബിയുടെ ശബ്ദം ഉറച്ചതായിരുന്നു.