മമ്മി പോയ പുറകെ ഗേറ്റ് അടയ്ക്കാൻ വന്ന സണ്ണിയാണ് ഗേറ്റിൽ നിൽക്കുന്ന മൂവർസംഘത്തെ കണ്ടത്. “ആഹാ… തല്ലുകൊള്ളികൾ ഒന്നിച്ചാണല്ലോ! എന്താടാ?” സണ്ണി വലിയ വായിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് വന്നു.
“എബി ചേട്ടൻ ഒക്കെയല്ലേ?” അലക്സ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“അവനെന്താ… അവൻ ഇപ്പോൾ കിടന്നുറങ്ങുകയായിരിക്കും!” സണ്ണി അത്ര കാര്യമാക്കിയില്ല. ഇവന്മാരുടെ വരവ് എന്തിനാണെന്ന് അവന് ഏകദേശം ഐഡിയ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.
“അതല്ല ചേട്ടാ…” ടിറ്റോ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയതും സണ്ണി തടഞ്ഞു.
“നീയൊക്കെ പോയി നിന്റെ പണി നോക്ക്. അവന്റെ കാര്യത്തിൽ അനാവശ്യ ടെൻഷൻ വേണ്ട.” സണ്ണി ഗേറ്റിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് മൂന്നുപേരെയും നോക്കി. ‘ഇറങ്ങിപ്പോടാ മൈരുകളേ’ എന്നൊരു ലൈൻ ആ നോട്ടത്തിലുണ്ടായിരുന്നു.
ഷാഹിർ വിടാൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു. അവൻ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് ചോദിച്ചു: “ശരിക്കും എബി ചേട്ടൻ ആരാ?”
സണ്ണി ഒന്ന് പുച്ഛിച്ചു ചിരിച്ചു. “ഇന്നത്തെ തല്ലിന്റെ പുറത്താണ് മക്കൾ അവനെപ്പറ്റി അറിയാൻ വന്നതെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ടിറ്റോ… നിന്നെ തല്ലിയതുകൊണ്ടല്ല, ഉണ്ണിയെ തൊട്ടതുകൊണ്ടുമല്ല ഇന്ന് കോളേജിൽ നടന്നത്. അത് പഴയൊരു കണക്ക് തീർക്കാനായിരുന്നു.”
തങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയല്ല എബി തല്ലിയത് എന്ന് കേട്ടപ്പോൾ ടിറ്റോയ്ക്കും സംഘത്തിനും ചെറിയൊരു വിഷമം തോന്നി. സണ്ണി ഗേറ്റ് അടച്ചെങ്കിലും പിന്നെ എന്തോ ആലോചിച്ച് അവരെ അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു.
“കേറി വാ…” ഷാഹിറിന്റെ തോളിൽ കയ്യിട്ട് സണ്ണി നടന്നു. സണ്ണിയുടെ മുറിയിൽ ബെഡിൽ ടിറ്റോയും സംഘവും ഇരുന്നു. സണ്ണി കമ്പ്യൂട്ടറിന് മുന്നിലെ കസേരയിലും.