“നാണമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ ജീവിച്ചു പോകുന്നു ട്രിസേ. പിന്നെ, ടീച്ചർക്ക് ക്ലാസ്സ് എടുക്കാൻ സമയമായില്ലേ? പോയി പിള്ളേരെ പഠിപ്പിക്കാൻ നോക്ക്.” ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളെ ഒന്ന് നോക്കി ഞാൻ നടന്നു.
“നീ നന്നാകില്ലടാ… ഒരിക്കലും നന്നാകില്ല!” പിന്നിൽ നിന്നുള്ള അവളുടെ ആക്രോശം കേട്ടില്ലെന്ന് നടിച്ച് ഞാൻ സ്റ്റെപ്പുകൾ ഇറങ്ങി.
നാണമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ അത് കാര്യമാക്കിയില്ല. ഞാൻ നിങ്ങളോട് ഒരു കള്ളം മാത്രമേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ, ഇനിയും അത് തുടരും..അതെന്റെ വയസ്സിനെ കുറിച്ചാണ്. ഇപ്പോൾ കാണിച്ച ആ ഷോ ശരിക്കും ആർക്ക് വേണ്ടിയായിരുന്നു? ഇഷാനെ തല്ലിയത് എനിക്ക് വേണ്ടിയാണ്.അല്ലാതെ, എന്റെ ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പ് വേണ്ടെന്ന് വെച്ച ആ പിള്ളേർക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ ഒരു ക്ലാസ്സ് മൊത്തം തല്ലിപ്പൊളിക്കുമോ?.
ഇന്ന് ഇനി ക്ലാസ്സിൽ പോകേണ്ട. മല്ലിക ടീച്ചറുടെ ആ നോട്ടം ഇപ്പോഴും മനസ്സിലുണ്ട്. നേരെ ബസ് കയറി സണ്ണിയുടെ ഓഫീസിലേക്ക് വിട്ടു. എന്നെ കണ്ടപാടെ അവൻ തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു. അവൻ പറഞ്ഞതിന് നേരെ ഓപ്പോസിറ്റ് ആണല്ലോ ഞാൻ കോളേജിൽ പോയി കാണിച്ചത്.
“നെൽസന്റെ വീട്ടുകാർ സീനാണ് എബി,” സണ്ണി ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു. അവനെന്നെ കുറേ ചീത്ത വിളിച്ചെങ്കിലും എന്റെ മനസ്സിൽ ആ മല്ലിക ടീച്ചറായിരുന്നു.
“നീ എന്തിനാടാ അവന്മാരെ തല്ലിയത്?” പോയ സ്പീഡിൽ തിരിച്ചു വന്ന് സണ്ണി ചോദിച്ചു.
“ഉണ്ണിയെ കൈവെച്ചപ്പോൾ കൺട്രോൾ പോയി.”
“എന്നിട്ട് ഉണ്ണി എവിടെ?” അവൻ ആക്കി ചോദിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ഒന്ന് പരുങ്ങി. ഉണ്ണിയെ അവിടെ ഇട്ടിട്ടാണല്ലോ ഞാൻ നെൽസന്റെ പിന്നാലെ പാഞ്ഞത്!